د نويو تعليمي محدوديتونو په ځواب کې، ګڼ شمېر افغانې نجونې په کور او آنلاین تدریس کې کورسونه جوړ کړي دي. دغه هڅې د هغوی د تعلیمي غوښتنې او علم ته د لاسرسي عزم څرګندوي.
د رسمي تعلیمي ادارو ته د لاسرسي نه شتون د څو افغانو نجونو او زده کوونکو هڅه کړې چې کورني او مجازي ټولګۍ جوړې کړي تر څو د زده کړې له بهیره ځان مهندډ کړي. که څه هم دغه ابتکارات فردي هڅې ګڼل کیږي، خو ګډونوال په دې پوهیږي چې دا هیڅکله د رسمي تعلیمي سیسټم ځای نشي نیولی.
حریه، چې د خوست ولایت نه یوه نجلۍ ده، د شپږمې ټولګي له بشپړیدو وروسته د اووم ټولګي د حاضري محدودیتونو له امله اختلالات تجربه کړي. هغه اوس په کور کې محلي ماشومانو او خپلو ځوانو وروڼو ته مختلفې مضامین، لکه املا او انګلیسي، تدریس کوي. حریه دغه فعالیت د تعلیمي دوام لپاره یوه هڅونه او مثبت لید ګڼي.
په کابل کې، فاطمه، چې د پوهنتون زده کوونکې ده او د محدودیتونو له امله خپلې زده کړې نه شي دوامداره کولی، په دوه نوبتونو کې څلور آنلاین ټولګۍ ترسره کوي. د محلي ماشومانو سره مرسته کولو سربیره، هغه د دیني مضامینو او پښتو د نورو هيوادو زده کونکو ته تدریس کوي، د دې خدمت په بدل کې لږه فیس ترلاسه کوي.
دا ځوان ښوونکي پوهیږي چې آنلاین یا پټ تدریسي طریقې د تعلیمي ادارو ځای نشي نیولی او دا یوازې د اکادمیک رکود پر وړاندې یوه موقتي تدبیر ګڼي. دوی د طالبانو حکومت لخوا د تعلیمي خنډونو فوري لغوه کېدو غوښتنه کوي.
په ورته مهال، د طالبانو د تعلیمي وزارت ویاند ذبیح الله همت په دې اړه کومه ځواب ندی ورکړی. د شپږم ټولګي نه پورته د نجونو په تعلیم او د ښځو په لوړې زده کړو باندې محدودیتونه، چې له ۲۰۲۱ کال را پدی خوا موجود دی، د نړیوالې نیوکې لامل شوي. د یونیسف د راپور تر مخه، د ۲۰۲۳ کال د اګست پر ۱۵مه نېټه تر ۲.۶ میلیونو پورې نجونې په افغانستان کې ثانوي تعلیم ته د لاسرسي نه محرومې شوې دي.