ولایت ارزگان

ارزگان در نقطهٔ گذار میان کوهستان‌های مرکزی و دشت‌های جنوبی افغانستان قرار دارد. مرکز آن شهر ترینکوت است و ولایت دایکندی در سال ۱۳۸۳ خورشیدی از همین ولایت جدا شد.

جغرافیا

مساحت ارزگان حدود ۱۲٬۶۴۰ کیلومتر مربع است و با دایکندی، غزنی، زابل، قندهار و هلمند هم‌مرز است. سیمای غالب ولایت، کوه‌های میان‌ارتفاع و دره‌های باریکی است که جمعیت و زراعت در آنها متمرکز شده.

دریای ارغنداب که آب زراعت قندهار را تأمین می‌کند و دریای ترینکوت، هر دو از کوه‌های این ولایت سرچشمه می‌گیرند؛ همین موضوع ارزگان را به آبخیزی راهبردی برای کل جنوب کشور تبدیل می‌کند.

آب و هوای ارزگان

ارتفاع حدود ۱٬۳۰۰ متری ترینکوت، اقلیم آن را معتدل‌تر از قندهار و هلمند می‌کند. تابستان‌ها گرم اما قابل‌تحمل و زمستان‌ها سرد با بارش برف در ارتفاعات است. وضعیت روز در آب و هوای ترینکوت.

اقتصاد

باغداری در دره‌های ارزگان رونق دارد؛ بادام، زردآلو، توت و انگور از محصولات اصلی‌اند. گندم آبی و دیمی، و دامداری در مراتع کوهستانی نیز از منابع معیشت مردم است. نبود جادهٔ اسفالت‌شدهٔ کافی، رساندن محصولات به بازارهای قندهار را پرهزینه کرده است.

ولسوالی‌های ارزگان

ارزگان ۶ ولسوالی دارد: ترینکوت (مرکز)، دهراود، چوره، خاص ارزگان، شهید حساس و گیزاب.