پکتیا در جنوب شرق افغانستان و در ارتفاعات مرزی با پاکستان قرار دارد. مرکز آن شهر گردیز است که در ارتفاع حدود ۲٬۳۰۰ متری واقع شده و آن را به یکی از سردسیرترین مراکز ولایتی کشور تبدیل میکند.
جغرافیا
مساحت پکتیا حدود ۶٬۴۳۲ کیلومتر مربع است و با لوگر، ننگرهار، خوست، پکتیکا و غزنی هممرز است. سیمای غالب ولایت، کوههای میانارتفاع پوشیده از جنگل و دشتهای میانکوهی است. دشت گردیز، وسیعترین زمین هموار این ولایت است.
جنگلهای چلغوزه
جنگلهای ناجو و چلغوزهٔ پکتیا، بهویژه در ولسوالیهای چمکنی و ژاژی، از منابع طبیعی مهم این ولایتاند. برداشت چلغوزه در فصل خزان یکی از منابع درآمد اصلی خانوادههای روستایی است.
ساختار اجتماعی
پکتیا از ولایاتی است که نظام سنتی جرگه و «ارباب» در آن نقش پررنگی در حل منازعات محلی دارد. این ساختار قبیلهای، یکی از ویژگیهای شناختهشدهٔ حوزهٔ لویپکتیا (پکتیا، پکتیکا و خوست) است.
آب و هوای پکتیا
اقلیم پکتیا سرد کوهستانی است؛ زمستانهای طولانی و برفی و تابستانهای کوتاه و خنک. وضعیت روز در آب و هوای گردیز.
اقتصاد
زراعت دیمی، دامداری، جنگلداری و برداشت چلغوزه ستون معیشت مردم پکتیاست. گندم، جواری و لوبیا کشت میشود. تجارت مرزی از گذرگاههای محلی با پاکستان نیز در اقتصاد ولایت نقش دارد.
ولسوالیهای پکتیا
پکتیا ۱۱ ولسوالی دارد: گردیز (مرکز)، احمدآباد، احمدخیل، چمکنی، دند پتان، جانی خیل، لجه احمدخیل، میرزکه، سیدکرم، شواک و ژاژی آریوب.