ولایت بامیان

بامیان در قلب کوه‌های هندوکش و بابا قرار دارد و شناخته‌شده‌ترین مقصد گردشگری افغانستان است. این ولایت با ارتفاع متوسط بیش از ۲٬۵۰۰ متر، سردترین اقلیم را در میان ولایات مرکزی دارد و درهٔ اصلی آن میزبان یکی از مهم‌ترین محوطه‌های تاریخی جهان اسلام و بودایی است.

جغرافیا و طبیعت

بامیان با مساحت ۱۴٬۱۷۵ کیلومتر مربع میان سمنگان، بغلان، پروان، میدان وردک، دایکندی، غور و سرپل گسترده شده است. کوه بابا با قله‌های نزدیک به ۵٬۰۰۰ متر، خط‌الرأس اصلی این ولایت را می‌سازد.

بندامیر: نخستین پارک ملی افغانستان

مجموعهٔ شش دریاچهٔ بندامیر که با سدهای طبیعی از جنس تراورتن از هم جدا شده‌اند، در سال ۲۰۰۹ نخستین پارک ملی افغانستان اعلام شد. رنگ آبی غیرعادی این دریاچه‌ها در دل صخره‌های سرخ، از شناخته‌شده‌ترین تصاویر طبیعت افغانستان است.

محوطهٔ تاریخی بامیان

• جاخالی بوداهای بامیان: دو تندیس عظیم تراشیده در صخره که در سال ۲۰۰۱ تخریب شدند؛ محوطه از سال ۲۰۰۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت است.
• شهر غلغله: بقایای شهر دورهٔ غوریان بر فراز تپه‌ای مشرف به دره.
• شهر ضحاک: قلعهٔ سرخ‌رنگ در شرق دره.
• درهٔ اژدها: صخره‌ای طولانی با شکافی که افسانه‌های محلی آن را به اژدهایی کشته‌شده نسبت می‌دهند.

آب و هوای بامیان

زمستان بامیان طولانی، خشک و بسیار سرد است و دما به‌راحتی به زیر ۲۰- درجه می‌رسد. تابستان کوتاه، آفتابی و خنک است. برای عکس‌برداری و سفر، ماه‌های سرطان تا میزان بهترین دوره‌اند. وضعیت روز را در آب و هوای بامیان ببینید.

اقتصاد

کچالوی بامیان شهرت کشوری دارد و بخش عمدهٔ کچالوی بازارهای کابل از این ولایت می‌آید. گندم دیمی، جو، لوبیا و دامداری نیز رایج‌اند. گردشگری داخلی و خارجی در سال‌های اخیر به منبع درآمد مهمی برای خانواده‌های اطراف بندامیر و مرکز بامیان تبدیل شده است.

ولسوالی‌های بامیان

بامیان ۷ ولسوالی دارد: بامیان (مرکز)، یکاولنگ، پنجاب، ورس، سیغان، کهمرد و شیبر.