بغلان در شمال تونل سالنگ قرار دارد و دروازهٔ ورود به حوزهٔ شمال شرق کشور است. مرکز آن شهر پلخمری است؛ گرهگاهی که راههای کندز، بلخ و کابل در آن به هم میرسند.
جغرافیا
مساحت بغلان حدود ۲۱٬۱۱۸ کیلومتر مربع است و این ولایت با کندز، تخار، پنجشیر، پروان، بامیان و سمنگان هممرز است. جنوب آن کوهستانی و مرتفع است و به کوتل سالنگ میرسد؛ شمال آن دشتی و حاصلخیز.
سرخکوتل
محوطهٔ سرخکوتل در نزدیکی پلخمری، بقایای یک معبد آتش از دورهٔ کوشانی است. کتیبهٔ سرخکوتل به خط یونانی و زبان باختری، یکی از مهمترین اسناد زبانشناسی برای شناخت زبانهای ایرانی میانه در آسیای مرکزی به شمار میرود.
صنعت قند
کارخانهٔ قند بغلان که در دههٔ ۱۹۴۰ میلادی تأسیس شد، از نخستین واحدهای صنعتی مدرن افغانستان بود و برای دههها نیشکر و لبلبوی منطقه را فرآوری میکرد. این کارخانه نماد صنعتی شدن بغلان و منبع اشتغال هزاران خانواده بوده است.
آب و هوای بغلان
پلخمری در ارتفاع ۵۷۰ متری، تابستانهای گرم و زمستانهای معتدل دارد، اما ولسوالیهای جنوبی نزدیک سالنگ سرمای شدید و برف سنگین را تجربه میکنند. وضعیت روز در آب و هوای پلخمری.
اقتصاد
در کنار صنعت قند، زراعت آبی، پرورش لبلبو، گندم، برنج و پنبه رواج دارد. معادن زغالسنگ کرکر و دودکش، و سمنت غوری در این ولایت از منابع مهم صنعتی به شمار میروند.
ولسوالیهای بغلان
بغلان ۱۵ ولسوالی دارد: پلخمری (مرکز)، بغلان جدید، دوشی، نهرین، اندراب، پل حصار، ده صلاح، خنجان، خوست و فرنگ، برکه، بنو، گذرگاه نور، فرنگ و غارو، تاله و برفک، و دهنه غوری.