بادغیس در شمال غرب افغانستان و میان هرات، فاریاب و غور قرار دارد. مرکز آن شهر قلعه نو است و این ولایت به دلیل جنگلهای وسیع پستهٔ طبیعی خود شناخته میشود.
جغرافیا
مساحت بادغیس حدود ۲۰٬۵۹۱ کیلومتر مربع است و در شمال با ترکمنستان مرز مشترک دارد. سیمای غالب این ولایت، تپههای پیوستهٔ لسی و درههای کمعمق است؛ نه دشت هموار دارد و نه کوهستان بلند. نام بادغیس در لغت به معنای «بادخیز» است و اشارهای مستقیم به اقلیم آن دارد.
جنگلهای پسته
بزرگترین جنگلهای پستهٔ طبیعی افغانستان در ولسوالیهای بالامرغاب، جوند و قادس بادغیس قرار دارند. این جنگلها برای هزاران خانوار منبع درآمد فصلیاند، اما قطع بیرویه برای سوخت و چرای بیش از حد، آنها را در دهههای اخیر بهشدت تحت فشار قرار داده است.
آب و هوا و کشت دیمی
بادغیس اقلیم نیمهخشک با بارندگی متغیر دارد و زراعت آن تقریباً کاملاً دیمی است. همین وابستگی، این ولایت را در برابر خشکسالی بسیار آسیبپذیر کرده و در سالهای کمباران، بادغیس یکی از نخستین ولایاتی است که با بحران معیشتی روبهرو میشود. وضعیت روز در آب و هوای قلعه نو.
اقتصاد
گندم و جو دیمی، پسته، دامداری و قالینبافی ترکمنی از منابع اصلی درآمد مردم بادغیساند. دشت لیلی و مراتع گستردهٔ شمالی، محل چرای گلههای گوسفند قرهقل است.
ولسوالیهای بادغیس
بادغیس ۷ ولسوالی دارد: قلعه نو (مرکز)، مقر، قادس، آبکمری، بالامرغاب، جوند و غورماچ.