ولایت غور

غور در ارتفاعات مرکزی افغانستان و میان هرات و بامیان گسترده شده است. مرکز آن شهر فیروزکوه (چغچران) است و این ولایت با مساحت ۳۶٬۴۷۹ کیلومتر مربع یکی از پهناورترین و در عین حال کم‌دسترس‌ترین ولایات کشور است.

جغرافیا

غور با نه ولایت هم‌مرز است: بادغیس، فاریاب، سرپل، بامیان، دایکندی، ارزگان، هلمند، فراه و هرات — بیشترین شمار همسایه در میان ولایات افغانستان. تقریباً تمام سطح آن را کوه و درهٔ مرتفع پوشانده و ارتفاع مرکز ولایت به ۲٬۳۰۰ متر می‌رسد.

سرچشمهٔ دریای هریرود که هرات را آبیاری می‌کند و دریای فراه‌رود، هر دو در کوه‌های غور قرار دارند.

منار جام

منار جام در ولسوالی شهرک، با ارتفاع حدود ۶۵ متر، دومین منار آجری بلند جهان پس از قطب‌مینار دهلی است. این بنا که در قرن دوازدهم میلادی و در دورهٔ غیاث‌الدین محمد غوری ساخته شد، در سال ۲۰۰۲ نخستین اثر افغانستان بود که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. باستان‌شناسان بر این باورند که منار در محل فیروزکوه، پایتخت گمشدهٔ غوریان، قرار دارد.

سلسلهٔ غوریان

غوریان در قرن دوازدهم میلادی امپراتوری‌ای بنا کردند که از خراسان تا شمال هند گسترده بود. این سلسله نقش کلیدی در ورود اسلام به شبه‌قارهٔ هند داشت و بناهای آجری آن، از منار جام تا قطب‌مینار، شیوهٔ معماری متمایزی را به یادگار گذاشت.

آب و هوای غور

غور یکی از سردترین ولایات افغانستان است. زمستان طولانی و شدید است و برف راه‌ها را ماه‌ها می‌بندد. تابستان کوتاه، خنک و خشک است. وضعیت روز در آب و هوای فیروزکوه.

اقتصاد

دامداری و زراعت دیمی ستون معیشت مردم غور است. گندم، جو و لوبیا کشت می‌شود و پرورش گوسفند و بز در مراتع بلند رواج دارد. کمبود جادهٔ اسفالت‌شده و انزوای زمستانی، بزرگ‌ترین موانع توسعهٔ اقتصادی این ولایت‌اند.

ولسوالی‌های غور

غور ۱۰ ولسوالی دارد: فیروزکوه (مرکز)، لعل و سرجنگل، دولت‌یار، شهرک، تولک، ساغر، پسابند، چهارسده، تیوره و دولینه.