د ښځو د حقونو مدافعین د ملګرو ملتونو په عمومي غونډه کې د نړیوالې ټولنې غفلت وغندل او د افغان ښځو د حقونو د ملاتړ لپاره د واضح عمل غوښتنه وکړه.
د ښځو د حقونو مدافعین او مدني فعالان د نیوګی کې د ملګرو ملتونو د عمومي غونډې په ترڅ کې د افغانستان پر بشري حقونو د بحران په اړه د نړیوالې ټولنې د چوپتیا په هکله خپله اندیښنه وښودله. هغوی د طالبانو له محدودو پالیسیو سره د مقابلې لپاره مشخصو اقداماتو ته اړتیا وښوده او د اوسني وضعیت د عادی کیدو مخنیوي غوښتنه وکړه.
د ‘د ښځو او نجونو د حقونو د وضعیت او اوږدمهاله اهدافو ارزونه په طالبانو ماموریت کې پنځه کاله’ په یوه غونډه کې، مدني فعالان د نړیوالو پاملرنې نشتوالی پر غږ کړ، بیان یې وکړ چې له کابله د شاوخوا نیمې الهامیزه بدلونونو وروسته، نجونې لا هم د ثانوي ښوونځیو، عالي ښوونځیو، او پوهنتونونو څخه د زده کړو حق څخه محرومې پاتې دي.
آسیلا وردک، یوه ښځه حقونو مدافع، د نړیوالو د غبرګو کمزورتیا وغندله او خبرداری یې ورکړ چې د افغان ښځو سختې حالتونه باید عادی نشي. هغې د نړیوالې ټولنې نه غوښتنه وکړه چې عاجل اقدامات وکړي پر ځای د پوښتنو تکرار.
شنکی کروخیل، یو پخوانی پارلمان غړی، د طالبانو سره د هر ډول خبرو اترو پر اهمیت ټینګار وکړ، او وویل چې دا خبرې باید د ښځو د حقونو د بیا راژوندۍ پورې تړلې وي. هغې وویل چې دې ډلې ته باید مشروعیت نه ورکول کیږي.
ولکر ترک، د ملګرو ملتونو د بشري حقونو لوړ کمیشنر، د نړیوالو نهادونو څخه د زیات پام غوښتنه وکړه او د طالبانو د ۲۰۰ څخه زیات محدودو حکمنامه د نړیوالو ژمنو څرګند سرغړونه وبلله. هغه د نیمایي نفوس د ځپلو کار د منلو وړ ونه بلله.
دا غږ د ملګرو ملتونو د بشري حقونو د شورا د ۶۳مې غونډې په درشل کې دی چې د اکتوبر په ابتداییو کې په جنوا کې ترسره کیږي. نږدې ۱۰۰ بشري حقونو سازمانونو د ریچارد بینټ د ماندی د اوږدولو لپاره غوښتنه وکړه، د نجونو د وضعیت د څار لپاره د دقیقو میکانیزمونو فعالت لپاره اړتیا وښوده او د افغانستان کې د بشري حقونو خلاف ورزیو د څیړنې لپاره آزاد میکانیزمونه جوړیدل غوښتل.