
په افغانستان کې اقتصادي کموالی او بې روزګارۍ د ځوانانو د کورنیو جوړولو توان مخه نیسي. ډیری د درنو پورونو سره مخ دي او فعالانه د کاری فرصتونو په لټه کې دي.
په افغانستان کې د بې روزګارۍ او اقتصادي stagnation زیاتیدل د هغو ځوانانو لپاره چې غواړي خپلې کورنۍ پیل کړي، لوی خنډونه رامنځته کړي. دغه وضعیت ډیری ځوانان د مالي پورونو او نا څرګندتیاو سره مخ کړي دي.
ډیری ځوانان د واده د جشنونو د زیات لګښتونو له امله د بانکونو نه پور اخیستو ته مجبور شوي دي، او ناچار دي چې دغه پورونه واپس کړي. یوه داسې ځانمرګی، وسیم، چې ۳۰ کاله عمر لري او د کابل نه دی، پنځه کاله وړاندې د خپل واده د تمویل لپاره ۳۰۰۰۰۰ افغانۍ پور اخیستی او د رسنیو په سکتور کې د دندې له لاسه ورکولو وروسته یې د دې پور د تادیې توان نلري.
وسیم په دې ټینګار کوي چې د بانکونو طنزونه او فشارونه نه یوازې د مالي ستونزو سبب ګرځي بلکه د هغه شخصي ژوند ته هم منفي اغیزه رسوي. هغه یوازې د یوې باثباته دندې په لټه کې دی څو د خپلې اوسني حالت نه ځان راوباسي.
په ورته وخت کې، بل ځوان، چې د جمهوریت له سقوط راهیسې لا هم واده نه دی کړی، د لوړ لګښتونو سره د واده د جوړولو رسوماتو باندې اعتراض لري. هغه د کار په لټه کې ایران ته تللی و، مګر د بیرته راستنیدو وروسته د مالي منابعو د کموالي او واده په اړه امید له لاسه ورکړی دی.
د طالبانو د کار او ټولنیزو چارو وزارت دې ستونزې ته تر اوسه رسمي ځواب نه دی ورکړی، حالانکه د دې وزارت مرستیال محمد زاهد احمدزی په اپریل کې د بې روزګارۍ کمولو په اړوند پلانونو اعلان کړی و. هغه د حرفوي روزنې په برخه کې د نوښتونو یادونه وکړه.
دغه وعدې په داسې وخت کې کیږي چې د نړیوال کار سازمان (ILO) یوه وروستی راپور ښیي چې سره له دې چې په ۲۰۲۲ کې د دندې ورکولو کې ۱۴% زیاتوالی راغلی، دا وده د نفوس اړتیاوو او د راستنیدونکو موبایلونو د زیاتیدو سره سمون نه لري.
نصرالله وفا، یو اقتصادی متخصص، ویل چې د دې چلنج یوازینۍ حل د لنډمهاله تعلیمي پروګرامونو چمتو کول او د کوچنیو کاروبارونو ملاتړ کې دی. هغه د نړیوالو سازمانونو د ځوانانو د ځان بساینې په پیاوړي کولو کې د رول په اهمیت ټینګار کوي.