د طالبانو د متني ترمیم کمیشن هڅې ډېری شدت موندلی، هدف یې د علمي، هنري، حقوقي متنونو او حتی د همسایه هیوادونو سره تړون لرونکو د پخلي کتابونو له منځه وړل او سانسورول دي. دا ګامونه، چې د پاکستان او سعودي عربستان د ښوونځیو فارغینو له خوا په ډېر اغیز سره پر مخ وړل کیږي، د انټرنیټ د بندولو او د اخلاقي پولیسو له شتون سره یو ځای، د افغانستان د فرهنګي چاپیریال پراخ او چټک کنټرول نوې څپه راولاړې کوي.
د کابل خبرونه ښيي چې په تیرو میاشتو کې، د عارضي حکومت دننه د انحصار او قومي اړخونو سره تړلو اقداماتو ساحه بې ساري پراخه شوې ده، په ځانګړې توګه د لوړو زده کړو او د فضیلت د ترویج او د vice د مخنیوي وزارتونو له خوا. په دې توګه، د متني او کتابونو د ترمیم کمیشن فعالیتونه ځانګړې زیاتوالی موندلی، چې د کتابتونونو او تعلیمي موسسو پاکول یې په جدي توګه تعقیبوي.
څیړنې ښيي چې د دې کمیشن د پریکړي کوونکو لویه برخه د سعودي عربستان او پاکستان د دیني ښوونځیو او پوهنتونونو فارغینو څخه ده. کارپوهان دې ته اشاره کوي چې دا افراد، د سلفیت په سستم کې د زده کړو له امله، اکثراً د سیمې د لرغونو دودونو په وړاندې جانبداره نظریات لري او هڅه کوي چې خپله ځانګړې تفسیر د افغان ټولنې پر سر تپل کړي.
د دې سانسورونو محیط د مذهبي او ایديالوژیک متنونو نه مخکې لاړ دی، او اوس خورا د فرهنګي فعالانو لپاره حیرانونکې ساحه لاسته راوړی. راپورونه ښیي چې د علمي او ادبي متنونو له منځه وړلو ترڅنګ، هنري او مهارتي کتابونه چې د پخلي، تیاتر، سندرې، او حتی خیاطۍ زده کړې ورکوي، د ارزښتونو سره د ټکر په پلمه راټول او حذف کیږي. سربیره پردې، په سیمه کې د مشهور لیکوالانو او وکیلان لخوا لیکل شوي ځانګړې حقوقي متنونه هم د دې سانسور قرباني شوي، چې د هیواد په اکادمیک او حقوقي چاپیریال کې ممکنه خنډونه رامنځته کړي.
په افغانستان کې د ټولنیزو فضا وروستي پرمختګونه د دې زیاته وښيي چې اسلامي امارت په تدریجي ډول د فرهنګ او بشري علومو په اړه سخت کنټرول جوړوي. هڅې، لکه په عامه ځایونو کې د اخلاقي وړتوکي د زیاتې او ویرونکي شتون، په ځینو سیمو کې د فایبر اوپټیک انټرنیټ بندول د اخلاقي فساد د زیاتیدو په مشکوک پلمه، او د کتابونو او ادبي اثارو په وړاندې جګړه، ټولې د حکومت د قوي او دودیزې الیت د افراطیت پرمختګ ټوټې ښیي. ګڼ شمېر تحلیلګر دې ته پام کوي چې دا محدودیدونکي نظرونه او د ټولنې د طبيعي او فرهنګي اړتیاوو سره ټکر به په اوږد مهال کې هیڅ نوع پایښت ونلري او یوازې به د ملت او حاکمیت ترمنځ فاصله زیاته کړي.