در افغانستان، طویانهٔ بلند ازدواج جوانان را به تأخیر انداخته و برخی از آنان را مجبور به مهاجرت کرده است. عالمان دین این رسم را حرام میدانند، اما فشارهای اجتماعی ادامه دارد.
جوانان افغان به خاطر طویانهٔ بلند سالها در انتظار ازدواج هستند
در افغانستان، طویانهٔ بلند ازدواج جوانان را به تأخیر میاندازد و مشکلات اجتماعی را بیشتر میکند. بر اساس گزارشی، جوانانی مانند فریدالله که پنج سال نامزد شدهاند، به خاطر طویانههای سنگین قادر به ازدواج نیستند. فریدالله، ۲۸ ساله و کارگر در شهر پلخمری، میگوید که نمیتواند هفتصدهزار افغانی را برای پرداخت طویانه فراهم کند.
این جوان علاوه بر طویانه، هزینههای دیگر از جمله مصرفهای نامزدی و عروسی را نیز به عنوان بار مالی سنگینی میداند که برای کارگران عادی بسیار دشوار است. شمسالله، یکی از باشندگان کابل، به این حقیقت اشاره میکند که بسیاری از جوانان ناچار میشوند برای کار شاقه به کشورهای دیگر مهاجرت کنند تا بتوانند هزینههای ازدواج را تأمین کنند.
نگرانی عالمان دین و فشارهای اجتماعی بر ازدواجها
عالمان دین تأکید دارند که طویانهٔ بالا از لحاظ شرعی حرام است. قاری نورالرحمان شیرزاد، عالم دین، میگوید: «گرفتن طویانه از دید اسلام به گونهٔ مطلق حرام است و باید این رسم به پایان برسد.» او از حکومت طالبان میخواهد که اقدام جدی برای جلوگیری از این رسم ناپسند انجام دهد.
با این حال، بسیاری از خانوادهها مجبور به پیروی از این رسمهای اجتماعی هستند، حتی اگر آن را ناپسند بدانند. یکی از باشندگان ولسوالی دهسبز کابل میگوید که فقر نیز سبب شده تا خانوادهها برای دختران خود پول بگیرند و این باعث افزایش مشکلات اجتماعی میشود.
تلاشهای حکومت و مردم برای کاهش طویانه
در سالهای اخیر، حکومت طالبان اقداماتی برای کاهش طویانه انجام داده و برخی از ازدواجهای اجباری را متوقف کرده است. همچنین، توافقات اجتماعی برای کاهش این رسم در برخی مناطق صورت گرفته، اما به دلیل فشارهای اجتماعی، این توافقات اغلب نقض میشوند.
بسیاری از باشندگان میگویند که برای حل این مشکل اجتماعی، نیاز به همکاری عالمان دین، بزرگان قومی و خانوادهها وجود دارد تا هزینههای سنگین ازدواج کاهش یابد.