نگرانی‌ها از آزار و شکنجه اطفال در مدارس دینی تحت مدیریت طالبان افزایش یافته و تصاویر جدیدی از شکنجه طفلان منتشر شده است. این مسائل همچنین به فقدان نظارت موثر بر این نهادها اشاره دارد.
افزایش آزار و شکنجه اطفال در مدارس تحت مدیریت طالبان
نگرانی‌ها در مورد آزار، شکنجه و سوءاستفاده از اطفال در شماری از مدارس دینی و جهادی زیر نظر طالبان افزایش یافته است. انتشار نوار تصویری جدیدی که دو فرد مذهبی را در حال شکنجه یک طفل با شوک برقی نشان می‌دهد، واکنش‌های گسترده‌ای را به همراه داشته است.
این رویداد تنها موردی از خشونت در میان مدرسان این مراکز آموزشی نیست. پیشتر، تصویری از قاری کرامت، مدرسی در مکتب‌ی «سلمان فارسی» در ولسوالی رستاق ولایت تخار، که در آن یک طفل را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهد، نیز افشا شده بود. این وقایع نه تنها نگرانی‌ها را در مورد شیوه‌های تنبیهی در این مدارس افزایش داده، بلکه پرسش‌های جدی را در مورد نظارت بر این نهادها و فقدان مرجع پاسخ‌گو مطرح کرده است.
شهادت قربانیان و عواقب آسیب‌زا
تحقیقات نشان می‌دهد که چالش‌های موجود در این مدارس تنها به تنبیه بدنی ختم نمی‌شود. گزارش‌هایی از مفقود شدن اطفال و اتهام‌های جدی در مورد سوءاستفاده‌های جنسی نیز به گوش می‌رسد. یکی از کارکنان طالبان در بغلان که خود قاری قرآن است، با اشاره به تجربه تلخ یکی از اقاربش، از تعرض یک ملا به او در طفلی سخن گفته و از آسیب‌های روحی و جسمی او خبر داده است.
کارشناسان بر این باورند که عواملی همچون دوری اطفال از خانواده، آسیب‌پذیری سنی، ترس از بازخواست‌های اجتماعی و نبود نهادهای حمایتی مستقل، سبب شده تا قربانیان امکان دادخواهی و گزارش‌دهی نداشته باشند. خانواده‌ها نیز در این زمینه به دلیل ترس از پیامدهای اجتماعی سکوت کرده‌اند.
نبود نظارت بر مراکز آموزشی
با وجود این‌که تعالیم دینی نباید به عنوان پوششی برای نقض حقوق بشر و تجاوز به کرامت انسانی استفاده شود، اما تا کنون هیچ سازوکار شفاف و مؤثری برای نظارت بر عملکرد مسئولان این مراکز و تأمین امنیت جان و روان طفلان ایجاد نشده است. این مسأله نیاز به توجه فوری دارد تا از بروز چنین فجایعی جلوگیری شود.