د طالبانو د ظلم ښکار شوي ښځو لپاره د نړیوالې ټولنې جدي اندیښنه

یو رسنیز سرچینه او د ملګرو ملتونو کلني راپور د طالبانو د وسله والو لخوا د ښځو د تښتونې، جنسي تېري، شکنجو او نه غوښتل شوې واده کولو صادمې پېښې راپورته کوي.

د ښځو پر وړاندې سازمان شوو تاوتریخوالی د هېواد په برخو کې

په شمالي او مرکزي ولایتونو کې د یوې رسنۍ لخوا ترسره شوې پراخه څیړنه، د جنسي تاوتریخوالي، تښتونې، نه غوښتل شوې ودونو، او د طالبانو په نظامي مرکزونو کې د ښځو په اړه کنګل شوو د نڅا په اړه د اندیښنې وړ او سیسټماتیکې پېښې راپوروي. د دې میداني راپور له مخې، له جمهوریت د سقوط وروسته، ښځې د افراطي تګلارو تر ټولو لوی قربانیان شوي دي. په غیر پښتنو سیمو کې، وضعیت یوازې د زده کړې او دندې حقونو د انکار تر برید زیات شوی، چې د ښځو د خوندیتوب او عزت بشپړه ویجاړۍ یې رامنځته کړې. محلي سرچینې تاییدوي چې زموږ د خلکو برخی قوماندانان د کورنیو د بې وزلۍ څخه ناوړه ګټه پورته کوي او که اړین وي، د نجونو، چې ډیر ځوانې دي، ناچاروي اخلي.

د یوه میاشتني پیسې د پور لپاره د ۱۲ کلنې دختر بندي کیدنه

په دې وحشتونو کې د یوه څرګند مثال په توګه، د بدخشان ولایت د بالمغره ولسوالۍ یوې ښځې، قربان ګل، یو ویدیو خپور کړی دی چې د هغې ۱۷ کلنې لور، صدیقې، غمجن سرنوشت ښیي. دا غمجن مور افشا کوي چې د هغې لور د ۱۲ کلنۍ په عمر کې د پلار د نه ورکړل شوو پیسو له امله د یوې محلي نفوذ لرونکي کس، چې د طالبانو ملاتړی هم و، خدای نذیر، لخوا تښتول شوې. د بدخشان د طالبانو محکمې، او وروسته د کندهار د دې ډلې د اپیلونو محکمه، ماشومې ته اړ شو چې د بند یا یو وړاندیز شوي واده تر منځ انتخاب وکړي، چې چې صدیقې د بند انتخاب کړی و، چیرته چې هغې پنځه کاله د خپل ځوانۍ مهمې کلونه په بند کې تېر کړل. د هغې مور هم، څرګنده کړې چې د دې قضیې مدافع وکیل، چې حامد نومیده، دوه کاله مخکې په هرات ښار کې په مرموز ډول وژلی شو.

د جنسي جنایتونو انعکاس د ملګرو ملتونو رسمي راپور کې

د دې افشاونو سره، د ملګرو ملتونو د سرمنشي کلنی راپور د جنګي جنسي تاوتریخوالي په اړه همدارنګه د دې ادعاوو تایید کړی دی. د افغانستان لپاره د ملګرو ملتونو مرستندویه ماموریت (UNAMA) په خپل ربعیز راپور کې د جنسي تیري، ګروهي زیرمې، نه غوښتل شوي شرم، او د ښځینه مظاهره کوونکو شکنجو ګڼ شمېر موارد ثبت کړي دي. ملګرو ملتونو خبرداری ورکړی چې د خپلواک قضايي سیسټم د بشپړ سقوط، د قربانیانو د وېره، او د ملاتړ میکانیزمونو د نشتوالي له امله، په افغانستان کې د دې وحشتناک جنایتونو اصل ارقام د راپور شویو شمېرو څخه په خورا زیات مقدار کې لوړې دي، او نړیوالې ټولنې ته یې غوښتنه کړې ده چې د دې بشري بحران د کنټرول لپاره سمدستي مداخله وکړي.