کمبود دوا و بستهشدن مراکز صحی در افغانستان، دسترسی به خدمات تداویی را برای بیش از سه میلیون نفر دشوار کرده است. مشکلات اقتصادی نیز به این مسأله دامن زده است.
کمبود دوا و بستهشدن مراکز صحی
کمبود دوا و بستهشدن شماری از مراکز صحی در افغانستان مشکلات جدی را برای خانوادهها به وجود آورده است. این مسائل، زندگی مردم را در شرایط دشوار اقتصادی پیچیدهتر کردهاند. برای بسیاری از بیماران، دسترسی به کلینیک و خرید دوا به یک چالش تبدیل شده است.
شمسیه، باشندهٔ ولایت تخار، در این باره میگوید: «هر باری که کلینیک مراجعه میکنم، دست خالی برمیگردم. کاملاً از رفتن به کلینیک دلسرد شدهام.» او تجربهٔ خود را بیان کرده و میافزاید که کمبود ادویه و امکانات صحی باعث میشود که مراجعه به مرکز صحی نتیجهای نداشته باشد.
وضعیت مشابه در دیگر ولایتها
در ولایت بادغیس نیز وضعیت مشابهی وجود دارد. ملکه، باشندهٔ یک منطقه دورافتاده در این ولایت، میگوید: «در منطقه ما کلینیک هیچ خدمتی ارائه نمیکند. داکتر فقط یک بار میبیند و میگوید بروید از بیرون کلینیک دوا بخرید.»
شاه فیصل، از باشندهگان ولایت بغلان، نیز بر دشواری دسترسی به خدمات صحی تأکید کرده و میگوید: «در منطقه ما هیچ کلینیک صحی وجود ندارد و نیاز به ایجاد یک کلینیک اشد ضرورت است.»
پاسخهای مقامات و وضعیت مالی
سخنگوی وزارت صحت عامه حکومت طالبان، شرافت زمان، به این نگرانیها پاسخ نداد. اما ذبیحالله مجاهد، سخنگوی حکومت طالبان، اعلام کرد که وزارت صحت عامه برای تقویت نظام صحی یک پلان پنجساله ترتیب داده است. به گفتهٔ او، در یک سال گذشته، ۹۲.۷ میلیون خدمات صحی به شهروندان ارائه شده است.
سازمان جهانی صحت نیز اعلام کرده که کاهش کمکهای بشردوستانه در سالهای آینده سبب بستهشدن صدها مرکز صحی شده است. بر اساس گزارش این سازمان، تا ۲۰ دسمبر ۲۰۲۵، ۴۴۵ مرکز صحی به دلیل مشکلات مالی متوقف شده بودند.
چالشهای جدی نظام صحی
کمبود ادویه و تجهیزات طبی در افغانستان به یکی از چالشهای جدی تبدیل شده است. تولید داخلی دوا بسیار محدود است و کشور به واردات وابسته میباشد. همچنین، مشکلات مرزی بر زنجیره تأمین تأثیر گذاشته است. کارمندان صحی در ولایت غور نیز به کمبود دوا و محدودیت بودجه اشاره کرده و تأکید میکنند که این وضعیت خدمات صحی را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.
در پی افزایش تنشها میان حکومت طالبان و پاکستان، انتقال دوا و تجهیزات طبی با اختلال مواجه شده و این وضعیت به بحران انسانی در افغانستان دامن زده است.
