زنان افغان از محدودیت دسترسی به پارکها و مکانهای تفریحی ابراز نگرانی کرده و تأثیر این محدودیتها بر سلامت روانی و روابط اجتماعی خود را نگرانکننده میدانند.
زنان افغان از محدودیتهای تفریحی به شدت نگران هستند
شماری از زنان در افغانستان از ممنوعیت ورود به پارکها و مکانهای عمومی شکایت دارند و میگویند این محدودیتها فرصتهای تفریحی و روزمرهشان را از بین برده است. به گفته آنان، این وضعیت بر روابط اجتماعی و سلامت روانیشان تأثیر منفی گذاشته است.
۷۹ درصد زنان افغان از دسترسی به پارکها محروماند
یک دختر در کابل که به دلایل امنیتی خواسته نامش ذکر نشود، بیان کرد: «اگر محدودیت وجود نمیداشت، دوست داشتم با خانوادهام به پغمان بروم و از جوانیام لذت ببرم.» وی افزود که طالبان اجازه ورود به پغمان را به آنان نداد و تنها موترسایکلهایی که سرنشینانشان مرد بودند، اجازه ورود داشتند.
زنی در بلخ نیز به مشکل مشابهی اشاره کرده و گفت: «به روضه شریف رفتیم و اجازه ندادند. گفتند مردانتان میتوانند داخل بروند، اما شما از پشت میلهها فقط تماشا کنید.»
وزارت امر به معروف طالبان به شکایات زنان واکنشی نشان نداد
در هرات، زنی که با مادرش مشکلات صحی دارد، تأکید کرد که نبود فضای مناسب برای پیادهروی، اجرای توصیه داکتر را برای آنان دشوار کرده است. لیدا میرزایی، روانشناس، نیز گفت: «دسترسی نداشتن زنان به فضای بیرون میتواند باعث خستگی روانی و کاهش رضایت از زندگی شود.»
محدودیتهای جدید بر زنان، سلامت روان آنان را تهدید میکند
پیشنهادات میرزایی شامل ایجاد فضاهای اختصاصی برای زنان به منظور کاهش فشار روانی است. تاکنون، وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان به این شکایات پاسخ نداده است.
نقش پارکها در بهبود سلامت روانی زنان افغان
پس از بازگشت طالبان به قدرت در اگست ۲۰۲۱، محدودیتهای متعددی بر زندگی عمومی زنان وضع گردیده است. بر اساس گزارشها، ۷۹ درصد زنان در دوازده ماه گذشته از دسترسی به پارکها و مکانهای عمومی محروم شدهاند. سازمان ملل متحد نیز خواستار لغو این محدودیتها شده و تأکید کرده است که این محدودیتها تأثیر منفی بر آموزش و فعالیتهای اجتماعی آنان دارد.