خانواده‌هایی که از کشورهای همسایه به افغانستان بازگشته‌اند، از مسدودشدن دروازه‌های مکاتب در برابر دختران ابراز نگرانی کرده و آینده آنان را در خطر می‌بینند.
نگرانی بازگشت‌کنندگان از مسدود شدن مکاتب دختران
خانواده‌های عودت‌کننده، که به تازگی از کشورهای همسایه به افغانستان برگشته‌اند، از وضعیت فعلی آموزش دختران به شدت نگران هستند. آنها اظهار می‌کنند که این ممنوعیت تأثیرات منفی بر آینده فرزندان‌شان خواهد گذاشت. یکی از این عودت‌کنندگان در گفت‌وگو با رسانه‌ها به ناامیدی خود اشاره کرد و بر ضرورت آموزش دختران تأکید نمود.
او گفت: “دختران امروز، مادران آینده کشور محسوب می‌شوند و بی‌سوادی آنها، پیامدهای خطرناکی برای خانواده‌ها و جامعه به دنبال خواهد داشت.” او همچنین افزود که محرومیت از مکتب و پوهنتون انگیزه و فرصت‌های ترقی را از دختران سلب کرده است.
تأثیرات محدودیت‌های آموزشی بر اهداف دختران
مدینه نورزی، یکی از دانش‌آموزانی که از آموزش محروم مانده، به اثرات منفی این محدودیت‌ها بر اهداف و آینده‌اش اشاره کرد. آصفه ستانکزی، فعال حقوق زن، نیز بیان کرد که دور نگه‌داشتن دختران از نهادهای آموزشی تنها به از دست دادن یک شاگرد ختم نمی‌شود، بلکه جامعه را از معلم، داکتر و سایر متخصصان در آینده محروم می‌سازد.
ممنوعیت آموزش دختران از سال ۱۴۰۰ و پیامدهای آن
پس از روی‌کارآمدن دوباره‌ی امارت اسلامی در ماه اسد سال ۱۴۰۰، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم به صورت رسمی ممنوع شد. بر اساس آمار صندوق حمایت از اطفال سازمان ملل متحد (یونیسف)، حدود ۲.۶ میلیون دختر از ثبت‌نام در مکاتب متوسطه و لیسه محروم مانده‌اند. با وجود درخواست‌های مکرر از جانب جامعه بین‌المللی برای لغو این محدودیت‌ها، مقامات کابل بر این عقیده‌اند که حقوق زنان باید در چارچوب شریعت اسلامی تأمین شود و بازگشایی مکاتب به «شرایط مساعد» وابسته است.
اکنون میلیون‌ها زن و دختر در تلاش هستند تا به حقوق اولیه خود در زمینه آموزش و کار دسترسی پیدا کنند.