زنان بیکار در افغانستان قادر به تأمین نیازهای ابتدایی خود نیستند و متخصصان اقتصادی نسبت به عواقب این وضعیت هشدار می‌دهند.
زنان بیکار در افغانستان با بحران تأمین نیازها مواجه‌اند
پس از گذشت بیش از پنج سال از اعمال محدودیت‌های کاری بر زنان، هزاران زن که قبلاً نان‌آور خانواده بودند، اکنون با مشکلی شدید در تأمین نیازهای اولیه روزمره برای خود و فرزندانشان روبرو هستند. این بحران اقتصادی به اعتقاد کارشناسان، به معیشت خانواده‌ها آسیب رسانده و قدرت خرید جامعه را به شدت کاهش داده است.
سجیه، کارمند پیشین یکی از ادارات دولتی در کابل، می‌گوید که زندگی‌اش پس از بیکاری پنج‌ساله دچار تغییرات عمده‌ای شده است. او که مسئولیت سرپرستی سه طفل زیر دوازده سال را بر دوش دارد، به این نکته اشاره می‌کند که اکنون نمی‌تواند حتی یک ماشین کالاشویی ۸۰۰۰ افغانی بخرد و ناچار است لباس‌های کودکانش را با دست بشوید.
این وضعیت نامطلوب تنها در کابل دیده نمی‌شود. بی‌نظیر، کارمند سابق یک نهاد غیردولتی در بلخ، اعتراف می‌کند که پس از از دست دادن عاید ماهانه، توان خرید لباس نو و مواد صحتی را ندارد و حتی برای شستشوی موهایش تنها از آب استفاده می‌کند.
آگاهان اقتصادی و راهکارهای پیشنهادی
نصرت وفا، کارشناس اقتصادی، ادامه محرومیت زنان را یک خطر جدی برای اقتصاد شکنندۀ افغانستان می‌داند. او پیشنهاد می‌کند که با حمایت از کسب‌وکارهای کوچک زنان و آموزش مهارت‌های حرفه‌ای و دیجیتالی می‌توان فشار اقتصادی را بر خانواده‌های فقیر کاهش داد.
نهادهای بین‌المللی نیز عمق این بحران را تأیید کرده‌اند. به گزارش صندوق حمایت از طفلان سازمان ملل (یونیسف)، محرومیت دختران از آموزش و زنان از کار سالانه حداقل ۸۴ میلیون دالر به اقتصاد افغانستان آسیب می‌زند. همچنین سازمان بین‌المللی کار (ILO) خبر داده که سهم زنان در نیروی کار از ۱۶.۵ درصد در سال ۲۰۲۰ به ۵.۱ درصد در سال ۲۰۲۶ کاهش یافته است. در حالی که مقامات طالبان ادعا می‌کنند حقوق زنان در چارچوب شریعت اسلامی حفظ شده، واقعیت‌ها نشان‌دهنده مشکلات عمیق‌تری هستند.