زنان بیوه در افغانستان با مشکلات جدی مالی و اجتماعی مواجهاند. آنان از محدودیتهای اقتصادی و اجتماعی گلایه دارند و درخواست کمک میکنند.
زنان بیوه افغان در جستجوی بقا و درآمد
نبود کار و درآمد، زندهگی بسیاری از زنان بیوه در افغانستان را به چالش کشیده است. آنان با از دست دادن همسران خود، به تنهایی مسئولیت تأمین خانواده و آینده فرزندانشان را بر دوش دارند، اما محدودیتهای کاری این مسئولیت را دشوار کرده است.
سیمین، یکی از این زنان و مادر سه فرزند، میگوید بعد از کشته شدن شوهرش که عسکر اردوی ملی بود، عهدهدار سرپرستی خانوادهاش شده است. شوهرش دو سال قبل از سقوط حکومت جمهوری در درگیری با طالبان جان باخت و او اکنون با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکند. سیمین از عدم دریافت کمکهای نهادهای مسئول شکایت دارد و میگوید: “وقتی شوهرم نبود، کاش وظیفهام را از دست نمیدادم.”
چالشهای اقتصادی و بیکاری
زنان بیوه دیگر نیز از شرایط مشابهی رنج میبرند. یک زن و مادر چهار فرزند در ولایت پروان میگوید: “سختیها زیاد است. اگر یک صبح چیزی برای خوردن داشته باشیم، حیران میمانیم که شب چه بخوریم.” او پیش از بیکاری در یک مؤسسه غیر دولتی کار میکرد و اکنون از نهادهای کمکرسان درخواست دارد تا به او و دیگر زنان بیوه کمک کنند.
زنی دیگر نیز که شوهرش را چهار سال پیش در مسیر غیر قانونی مهاجرت به ایران از دست داده، میگوید فرزندانش به دلیل مشکلات مالی از رفتن به مکتب بازماندهاند. او میافزاید: “اگر فقط بفهمم که از یک جای کوچک درآمدی دارم، میتوانم با آن زندگیام را تنظیم کنم.”
وضعیت وخیم زنان سرپرست خانواده
بنا به گزارشهای منتشر شده، وزارت امور شهدا و معلولین طالبان بیش از ۳۹۵ هزار یتیم و ۹۸ هزار زن بیوه را در افغانستان ثبت کرده است. با این حال، بسیاری از این زنان از عدم دریافت کمکها گلایه دارند. برخی از نهادهای بینالمللی گزارش میدهند که ۱۱ میلیون زن و دختر در افغانستان به کمکهای فوری نیاز دارند.
سازمان بینالمللی کار نیز در گزارشی به کاهش مشارکت زنان در نیروی کار به ۵.۱ درصد اشاره کرده و افغانستان را به عنوان دومین کشور با پایینترین میزان مشارکت زنان در نیروی کار معرفی کرده است. محدودیتها بر کار و فعالیتهای اقتصادی زنان پس از بازگشت طالبان به قدرت نیز شدت بیشتری یافته است.