شبکهٔ الجزیره گزارش داد که حکومت طالبان در پنج سال گذشته توانسته روابط خود را در حوزههای امنیتی و تجاری با کشورهای مختلف گسترش دهد و بیش از ۴۰ نمایندگی دیپلماتیک برقرار کند.
گسترش روابط طالبان در غیاب رسمیت بینالمللی
شبکهٔ الجزیره در گزارشی به بررسی عملکرد حکومت طالبان طی پنج سال اخیر پرداخت و تأکید کرد که این حکومت با وجود اینکه هنوز بهطور رسمی از سوی کشورهای دنیا به رسمیت شناخته نشده، توانسته روابط خود را در حوزههای مختلف از جمله امنیت، تجارت و انرژی گسترش دهد.
روسیه در جون ۲۰۲۵ نخستین کشوری بود که حکومت طالبان را به رسمیت شناخت، اما به گفتهٔ منابع دیپلماتیک، اکثر کشورهای جهان همچنان از اعطای هویت سیاسی به این حکومت خودداری میکنند. بهرغم این چالشها، طالبان در تلاش است تا خود را در ساختار دیپلماتیک منطقه ادغام کند و روابطش را با چندین کشور گسترش دهد.
تعامل با چین و اوزبیکستان
امیرخان متقی، وزیر خارجهٔ طالبان، گفت کابل با بیش از ۴۰ نمایندگی دیپلماتیک در کشورهای مختلف در ارتباط است. چین به یکی از شرکای کلیدی طالبان تبدیل شده و در زمینههای امنیت و سرمایهگذاری همکاری نزدیکی با این حکومت دارد. پروژهٔ معدن مس عینک در ولایت لوگر با سرمایهگذاری ۳.۴ میلیارد دالری یکی از پروژههای مهم در این زمینه است.
اوزبیکستان نیز بهطور فعال روابط اقتصادی با طالبان را گسترش میدهد و توافقهای تجاری به ارزش حدود ۵۲۰ میلیون دالر با کابل امضا کرده است. این کشور در حال توسعه پروژهٔ خط آهنی است که افغانستان را به پاکستان متصل میکند.
چالشهای روابط با پاکستان و ایران
روابط طالبان با پاکستان بهدلیل ادعاهای دو طرف پیچیده شده است. پاکستان، بهعنوان یکی از حامیان اصلی طالبان، پس از بازگشت این گروه به قدرت، روابطش را با کابل تیره کرده است. طالبان نیز تلاش کرده وابستگی خود به بنادر پاکستان را کاهش دهد.
ایران و هند نیز با احتیاط منافع خود را در افغانستان دنبال میکنند. تهران روابط تجاری با کابل را گسترش داده و بندر چابهار را بهعنوان مسیر جایگزین معرفی کرده است. در عین حال، هند در حال بازسازی روابط خود با کابل است تا در برابر نفوذ پاکستان و چین موازنهای ایجاد کند.
نگرانیها و موانع بینالمللی
با این حال، مسائل مربوط به حقوق بشر و نحوهٔ حکمرانی طالبان همچنان موانع اصلی برای تثبیت هویت رسمی این حکومت به شمار میآید. کشورهای غربی عمدتاً بر روی مسائل امنیتی و کمکهای بشردوستانه با طالبان در ارتباط هستند، در حالی که نگرانی از فعالیتهای داعش بهعنوان عامل مؤثر در همکاریهای منطقهای مطرح است.