کارشناسان و دیپلوماتهای پیشین افغانستان بر این باورند که تعاملات بینالمللی با طالبان بیشتر بر اساس نیاز به اطلاعات استخباراتی و منافع اقتصادی انجام میشود.
تعامل کشورهای منطقه و جهان با طالبان
با بازگشت طالبان به قدرت در ماه اگست سال ۲۰۲۱، این گروه در ابتدا با انزوای بینالمللی مواجه بود. اما به تدریج، تعاملات سیاسی و دیپلوماتیک خود را با برخی کشورها گسترش داده است. کارشناسان و دیپلوماتهای پیشین میگویند که این روابط عمدتاً بر اساس نیاز این کشورها به اطلاعات استخباراتی و امنیتی شکل میگیرد.
ناگزیری کشورها برای تعامل با طالبان
شکریه بارکزی، سفیر پیشین افغانستان در ناروی، در گفتوگویی اظهار داشت که تعامل برخی کشورها با طالبان ناشی از ناگزیری آنها است، اما افزود که این تعاملات تأثیری بر وضعیت افغانستان نداشته است. او بیان کرد: «این روابط باعث پیشرفت اقتصادی و اجتماعی نمیشود، زیرا طالبان به اصول بینالمللی پایبند نیستند.»
تأثیر تعاملات بر حقوق بشر
حکمتالله اعظمی، پژوهشگر ارشد، خاطرنشان کرد که برخی کشورها برای جمعآوری اطلاعات امنیتی نیاز به ارتباط با طالبان دارند. او افزود: «حضور گروههای مسلح مانند داعش خراسان کشورهای منطقه را مجاب کرده تا روابط امنیتی با طالبان نگه دارند.»
شینکۍ کړوخېل، سفیر پیشین افغانستان در کانادا، نسبت به عادیسازی وضعیت بشر در افغانستان هشدار داد و تأکید کرد که این روابط ممکن است طالبان را به عدم تغییر در سیاستهای داخلی تشویق کند.
عدم تغییر در سیاستهای طالبان
کارشناسان بینالمللی معتقدند که سیاست خارجی طالبان زمانی میتواند مؤثر باشد که حقوق مردم تأمین و حکومتی همهشمول تشکیل دهند. انتظار خادم به این نکته اشاره کرد که طالبان برای به رسمیت شناخته شدن باید اصول بینالمللی را بپذیرند، در غیر این صورت، به سختی به این هدف خواهند رسید.
