تاریخ انتشار: 5 می 2026

هشدار نماینده پیشین پاکستان نسبت به پیامدهای انحصار قدرت در حکومت طالبان

هشدار نماینده پیشین پاکستان نسبت به پیامدهای انحصار قدرت در حکومت طالبان

​آصف درانی، نماینده پیشین پاکستان در امور افغانستان، با انتقاد از ساختار کنونی قدرت در کابل، هشدار داد که نظام‌های مبتنی بر حذف و انحصار، فاقد پایداری خواهند بود. وی با تاکید بر ضرورت شکل‌گیری یک حکومت فراگیر، تمرکز قدرت میان رهبران ارشد طالبان در کندهار و کابل را مانعی بزرگ برای کسب مشروعیت داخلی و بین‌المللی توصیف کرد…

​آصف درانی، نماینده پیشین پاکستان در امور افغانستان، در اظهاراتی تازه پیرامون تحولات سیاسی این کشور، بر لزوم عبور از سیاست‌های حذفی تاکید کرد. وی تصریح نمود که هیچ نظام سیاسی در افغانستان که بر پایه کنار زدن جریان‌های مختلف و انحصارگری شکل گرفته باشد، نمی‌تواند به ثبات و پایداری بلندمدت دست یابد.
​این دپلومات پیشین پاکستانی در پیامی که در فضای مجازی نشر کرد، خاطرنشان ساخت که بحث‌های مربوط به تغییر رژیم اغلب از سوی مراجع خارجی هدایت می‌شوند، اما نباید اجازه داد این مباحث، ضرورت اصلی یعنی ایجاد یک نظام سیاسی فراگیر و مشروع را تحت‌الشعاع قرار دهند.

​درانی با نقد عملکرد فعلی طالبان، ابراز داشت که رد پلورالیسم (تکثرگرایی) سیاسی و محدود کردن دایره اشتراک، ضربه سنگینی به جایگاه این گروه در سطح ملی و فراملی وارد کرده است. به باور وی، کاهش مشروعیت بین‌المللی افغانستان ریشه در همین ساختار محدود اداری دارد که اجازه حضور به سایر نیروهای موثر جامعه را نمی‌دهد.

​او تاکید کرد که در شرایط کنونی، ساختار حکومتی افغانستان به جای ملی بودن، در میان لایه‌های بالایی رهبری طالبان محبوس مانده است. این انحصارگری، توانایی دولت برای پاسخگویی به نیازهای متنوع باشنده گان و تعامل سازنده با جهان را به شدت تضعیف کرده است.

​شکاف قدرت میان کندهار و کابل

​بخش دیگری از تحلیل این مقام پیشین پاکستانی به تمرکز قدرت در دستان مهره‌های کلیدی طالبان اختصاص داشت. او با اشاره به وضعیت کنونی، مدعی شد که قدرت میان هبت‌الله آخندزاده در کندهار و سراج‌الدین حقانی در کابل تقسیم و متمرکز شده است.

​از نظر درانی، این مودل از توزیع قدرت نه تنها به معنای فراگیری نیست، بلکه نشان‌دهنده یک ساختار درونی بسته است که مانع از شکل‌گیری یک دولت ملی و مقتدر می‌شود. وی در پایان تاکید کرد که تنها راه گریز از بحران‌های دوام‌دار در افغانستان، تن دادن به خواست عمومی برای تشکیل حکومتی است که بازتاب‌دهنده تمامی اقشار و جریان‌های سیاسی و اجتماعی این کشور باشد.

همرسانی کنید!