گزارش بانک جهانی از تبدیل شدن جمهوری اسلامی ایران به بزرگترین شریک تجاری افغانستان
بانک جهانی در گزارش تازه خود اعلام کرد که وابستگی افغانستان به مسیرهای ترانزیتی ایران به پنجاه و شش فیصد رسیده و تهران با تامین بیش از سی و یک فیصد کل واردات، بزرگترین شریک تجاری کابل شده است؛ هرچند بخش تجارت خارجی و سرمایهگذاری در کشور با افت شدیدی مواجه است…
ایران بزرگترین شریک تجاری افغانستان شد
بانک جهانی با انتشار آخرین گزارش اقتصادی خود از وضعیت تجارت خارجی افغانستان اعلام کرد که وابستگی این کشور به مسیرهای تجاری و ترانزیتی جمهوری اسلامی ایران به شکل ملموسی افزایش یافته است. بر بنیاد این گزارش، در ماه می سال روان عیسوی، پنجاه و شش فیصد از مجموع واردات افغانستان به صورت مستقیم یا از طریق خاک ایران وارد کشور شده است. این دادهها نشاندهنده یک چرخش استراتیژیک در مسیرهای اکمالاتی پایتخت و ولایات است.
تقسیم خطوط ترانزیتی و داده های جیوپلیتیک بانک جهانی
یافتههای این نهاد مالی بینالمللی نشان میدهد که چهل و یک فیصد مابقی واردات افغانستان از طریق کشورهای آسیای مرکزی صورت میگیرد. بانک جهانی تصریح کرده است که ایران با تأمین سی و یک اعشاریه شش فیصد از کل اقلام وارداتی، در صدر شرکای تجاری کابل قرار گرفته و کشورهای امارات متحده عربی، چین و اوزبیکستان در رتبههای بعدی قرار دارند.
بانک جهانی در بخش دیگری از این ارزیابی، تجارت خارجی را به حیث یکی از ضعیفترین بخشهای ساختار اقتصادی کشور توصیف نموده و آورده است که میزان صادرات در ماه می با افت هفده فیصدی نسبت به ماه قبل، به هفتاد و نه اعشاریه دو ملیون دالر کاهش یافته است. همچنین ارزش واردات با افت یازده فیصدی به حدود نهصد و هفتاد ملیون دالر رسید. این نهاد انسداد مداوم گذرگاههای سرحدی با پاکستان و ناامنیهای جاری در غرب آسیا را عامل اصلی بلند رفتن مصارف ترانسپورتی میداند. همزمان، واردات کالاهای سرمایهای چهل و یک فیصد و موترآلات شانزده فیصد کاهش یافته که نشاندهنده فضای نامطمئن اقتصادی و فرار سرمایهها است.
پایداری شکنندگی پنج سال پس از تحولات سیاسی کابل
در فرجام این گزارش آمده است که نزدیک به پنج سال پس از به قدرت رسیدن دوباره امارت اسلامی، اقتصاد کشور نوعی بهبود نسبی در درآمدهای دولت و ثبات قیمتها را تجربه میکند، اما این بهبود ارقامی هرگز به معنی ارتقای سطح زندهگی باشنده گان نیست. رشد سریع جمعیت، موج بازگشت ملیونها پناهجو از کشورهای همسایه، اختلالات عمیق در دادوستد منطقوی و وابستهگی به چند مجرای محدود تجاری سبب شده تا اقتصاد افغانستان همچنان در وضعیت شکننده و بحرانی باقی بماند.
