گسترش حمایتهای صندوق امانی سازمان ملل از نهادهای مدنی تحت رهبری زنان در افغانستان
صندوق امانی خاص سازمان ملل متحد از گسترش روند حمایت از سازمانهای جامعه مدنی تحت رهبری زنان در افغانستان خبر داده و اعلام کرده است که در قالب این پلان، هزاران تن در مناطق شرقی و غربی کشور از خدمات جامعهمحور بهرهمند شدهاند…
صندوق امانی خاص سازمان ملل متحد برای افغانستان اعلام کرده است که در جریان سال گذشته عیسوی، روند حمایت و تقویت سازمانهای جامعه مدنی به رهبری زنان را در سراسر کشور گسترش داده است. این اقدام رونق تازهای به فعالیتهای مدنی بخشیده و در شرایطی که محدودیتها بر فعالیتهای اجتماعی، اقتصادی و مدنی زنان در حوزه عامه افزایش یافته، اهمیت مضاعفی پیدا کرده است.
اجرای پروژههای جامعهمحور و تقویت ظرفیتهای محلی
بر اساس اطلاعات رسمی، این پروگرام استراتیژیک توسط بخش زنان سازمان ملل متحد در افغانستان مدیریت و اجرا میشود. هدف اساسی این پلان، ارتقای ظرفیتهای ساختاری و محلی برای تداوم فعالیت نهادهای زنانه در سطوح مختلف جامعه است. آمارهای نشر شده نشان میدهند که در چوکات این برنامه، چهارده سازمان جامعه مدنی تحت رهبری زنان به صورت همهجانبه تقویت شدهاند. این نهادها توانستهاند از طریق راهاندازی پروژههای متنوع جامعهمحور، به بیش از هشت هزار نفر در مناطق مختلف زونهای شرق و غرب افغانستان خدمات اساسی و حمایتی ارایه کنند.
جدول زمانبندی پلان و مقابله با چالش تضعیف ساختارهای مدنی
این پروگرام توسعهای که از اپریل سال دو هزار و بیست و چهار عیسوی آغاز شده است، تا اکتوبر سال آینده عیسوی ادامه خواهد داشت. مقامات سازمان ملل متحد تصریح کردهاند که این پلان درست در واکنش به تدابیر سختگیرانه و محدودیتهای روبهافزایش بر حقوق، اشتراکهای اجتماعی و دسترسی زنان افغان به امکانات اولیه زنده گی طراحی شده است تا از تضعیف و فروپاشی کامل ساختارهای مدنی که توسط خود زنان مدیریت میشوند، جلوگیری به عمل آید.
تلاش برای حفظ آخرین پنجرههای فعالیت اجتماعی پایتخت و ولایات
در شرایطی که فضای گشتوگذار و کار اجتماعی برای زنان در افغانستان طی سالهای اخیر به شدت تنگتر شده و مراجع مدنی با چالشهایی چون کاهش شدید منابع مالی، فشارهای اداری و موانع فراروی کار عملی روبرو هستند، کارشناسان اینگونه برنامهها را به حیث تلاش برای حفظ آخرین لایههای فعال جامعه مدنی زنان در کشور توصیف میکنند. با این حال، کارشناسان امور اجتماعی معتقدند وضعیت کنونی نشاندهنده آن است که بخش بزرگی از پویایی و فعالیتهای اجتماعی زنان در شرایط فعلی، به کمکهای مالی بیرونی و ساختارهای حمایتی بینالمللی وابسته شده است.
