رحمتالله نبیل، رییس پیشین اداره امنیت ملی حکومت جمهوری، در توییتی تأکید کرد که مخالفت مردم افغانستان با تجاوزات و حملات پاکستان هیچ ارتباطی با حمایت از طالبان ندارد و این گروه حق ندارد از این موضع برای منافع خود بهرهبرداری کند…
سوابق پنهانی طالبان با استخبارات پاکستان
رحمتالله نبیل، رییس پیشین اداره امنیت ملی در نظام جمهوری افغانستان، با ابراز موضعگیری تندی دربارۀ تنشهای جاری میان طالبان و پاکستان، تلاش کرد تا سرحد میان موضعگیری ملی مردم افغانستان و بازیهای سیاسی طالبان را مشخص سازد.
وی در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس (تویتر سابق) تأکید کرد که مخالفت عمومی مردم افغانستان با تجاوزات و حملات پاکستان، هیچ ارتباطی با حمایت از طالبان ندارد و این گروه هرگز نباید این موضع را به نفع خود تفسیر کند.
نبیل نوشت: مردم افغانستان هم پاکستان را بهخوبی میشناسند و هم چهرهٔ منفور طالبان را. آنها نباید فراموش کنند که طالبان سه دهه با استخبارات پاکستان معاملات پنهانی داشتند و در بسیاری از موارد علیه منافع ملی افغانستان اقدام کردند.
تنش در اوج؛ روابط تجاری در آستانه توقف
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که تنشها میان حکومت سرپرست طالبان و اسلامآباد به بالاترین سطح خود در سالهای اخیر رسیده است. این مناقشه باعث شده تا روابط تجاری دوجانبه تقریباً متوقف شود و تبادل اتهامات امنیتی—از جمله حملات سرحدی، حمایت از گروههای مخالف و نقض حاکمیت—بهصورت مکرر در اعلامیه های رسمی دو طرف تکرار شود.
نبیل پیشتر نیز اشاره کرده بود که کشورهای منطقه از بازیهای استخباراتی پاکستان در افغانستان آگاه شدهاند و دیگر تمایلی به همکاری با آن ندارند . این موضعگیری میتواند در راستای تغییر موازنهٔ قدرت و آگاهییابی منطقوی در آسیای مرکزی و جنوبی تفسیر شود.
تلاش برای جلوگیری از ابزار شدن مردم در جنگ نیابتی
سخنان نبیل فراتر از یک انتقاد تاریخی است و یک تلاش آگاهانه برای جداسازی خطاب عمومی افغان از روایت رقابتی جاری میان طالبان و پاکستان تلقی میشود. هدف این موضعگیری، ممانعت از تبدیل شدن مردم افغانستان به ابزاری در جنگ نیابتی منطقوی است. این رویکرد نشان میدهد که لایههای غیررسمی قدرت، بهخصوص شخصیتهای امنیتی سابق، هنوز هم در غیاب نهادهای دموکراتیک، در تعریف خطاب ملی افغانستان نقشآفرین هستند.
تنش فزاینده میان طالبان و پاکستان، با وجود سابقهٔ عمیق همکاری استراتیژیک، نشان میدهد که وابستگی قبلی به یک تبعیت امنیتی تکسویه تبدیل شده بود و اکنون با تلاش طالبان برای استقلال عملیاتی مواجه است. ناظران معتقدند این روند میتواند هم فرصتهای جدیدی برای افغانستان در منطقه ایجاد کند و هم بحرانهای امنیتی داخلی را بهشدت تشدید نماید.