گزارش‌ها از افزایش لت‌وکوب و مجازات بدنی شاگردان در مکاتب و دارالحفاظ‌های افغانستان حکایت دارد. این وضعیت موجب نگرانی‌های جدی میان خانواده‌ها و فعالان حقوق طفل شده است.
افزایش تنبیه بدنی شاگردان در مکاتب افغانستان
اخیراً، گزارش‌های متعددی از اعمال مجازات بدنی و لت‌وکوب شاگردان در برخی مکاتب و دارالحفاظ‌های کشور منتشر شده است. این وضعیت، نگرانی گسترده‌ای را در میان خانواده‌ها و فعالان حقوق طفل به وجود آورده است. شهروندان در ولایات مختلف به‌ویژه ننگرهار، کنر و هرات نسبت به رفتارهای خشونت‌آمیز آموزگاران ابراز نگرانی کرده و تأکید دارند که این عمل سبب کاهش انگیزه اطفال برای ادامه تحصیل می‌شود.
در جدیدترین مورد، خانواده یک طفل هشت‌ساله در شهرک تورخم ولایت ننگرهار خبر از لت‌وکوب فرزندشان با پایپ توسط معلم خود داده‌اند؛ این حادثه باعث شده تا او از رفتن به مکتب خودداری کند. همچنین، برخی باشندگان دیگر ولایات بیان داشتند که تنبیه فیزیکی، به‌ویژه در مراکز دینی و دارالحفاظ‌ها، چالشی جدی باقی مانده و در صورت عدم بهبود، می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به روحیه طفلان وارد آورد.
واکنش‌ها به وضعیت موجود و نگرانی‌های حقوق بشری
خانواده‌ها و فعالان حقوق بشر پس از انتشار ویدیوهای متعدد از بدرفتاری و شکنجه شاگردان در ولایت‌های کندهار و بدخشان، اعتراضات خود را شدت بخشیدند. اگرچه مقامات محلی طالبان از دستگیری چند نفر مرتبط با این قضایا خبر داده‌اند، اما سخنگویان وزارت‌های امور داخله و عدلیه تا کنون در مورد روش‌های نظارتی خود به رسانه‌ها توضیحی ارائه نکرده‌اند.
فعالان حقوق بشر از تداوم این وضعیت انتقاد کرده و مجازات بدنی طفلان را مخالف با کرامت انسانی، آموزه‌های دینی و قوانین بین‌المللی می‌دانند. میران عبدالواحد سادات، رئیس انجمن سراسری حقوق‌دانان افغانستان، و فهیم فرواک، عضو اتحاد حقوق بشر، بر لزوم تأمین فضای امن و عاری از ترس برای رشد و خلاقیت طفلان تأکید کرده‌اند و بر این باورند که تنبیه فیزیکی باید به عنوان یک جرم شناخته شود.
آمارهای نگران‌کننده از خشونت فیزیکی در مکاتب
نهادهای بین‌المللی از جمله یونیسف و سازمان جهانی صحت نیز به عواقب منفی روانی و جسمی ناشی از لت‌وکوب شاگردان هشدار داده‌اند. طبق آمارهای یونیسف در سال ۲۰۲۱ میلادی، حدود ۳۵.۵ درصد از معلمان افغانستان اعتراف کردند که برای ایجاد نظم در صنف‌های درسی به استفاده از خشونت فیزیکی مبادرت می‌کنند. این رقم نشان‌دهندهٔ شدت بحران و ضرورت رسیدگی فوری به این وضعیت است.