پنج سال پس از حمله انتحاری میدان هوایی کابل، یک زن بازمانده از این حادثه از چالشهای زندگی خود و فرزندانش در پاکستان میگوید و خواستار کمک از سازمانهای بینالمللی است.
زندگی خانواده قربانی حمله میدان هوایی کابل پنج سال پس از حادثه
یک زن که شوهرش را در حمله انتحاری ۲۶ اگست ۲۰۲۱ در میدان هوایی کابل از دست داده، میگوید زندگی او و چهار فرزندش پس از آن روز به شدت تغییر کرده است. او که به دلیل حساسیت موضوع نامش فاش نشده، در گفتگو با رادیو آزادی بیان کرد که شوهرش در یک دفتر رهنمای معاملات کار میکرد و پس از سقوط نظام جمهوری، خانواده تصمیم به ترک کشور گرفتند.
این زن به یاد میآورد که همراه با خانوادهاش در روز حادثه به امید خروج از افغانستان به میدان هوایی رفته بودند. او گفت: «فقط یک مرمی خورده بود و وقتی تلاش میکردم با چادرم جلو خونریزی اش را بگیرم، زخم بزرگی را روی شانه چپش دیدم.» شوهرش در این حمله زخمی شد و پس از آن جان باخت.
چالشهای زندگی در پاکستان
پس از از دست دادن شوهرش، این زن و فرزندانش به پاکستان رفتند و در این پنج سال هیچ گونه کمکی از سازمانهای بینالمللی دریافت نکردهاند. او نگران آینده فرزندانش است که از مکتب دور ماندهاند و به سختی زندگی میکنند: «متأسفانه هیچ نهادی به من رسیدگی نکرد. ما در پاکستان زندگی میکنیم و اوضاع بسیار دشوار است.»
این زن با اشاره به وضعیت فرزندانش گفت: «بزرگترین اولادم ۱۷ ساله شده و دیگر فرزندانم هم به مکتب نرفتهاند. اوضاع برایم بسیار دشوار است.» مشکلات اقتصادی و نبود درآمد ثابت، زندگی را برای این خانواده به یک چالش همیشگی تبدیل کرده است.
پیامدهای حمله انتحاری و پیگیری قضائی
حمله انتحاری میدان هوایی کابل در روزهای پرآشوب خروج نیروهای امریکایی و تخلیه همکاران افغان از افغانستان انجام شد، که در آن دستکم ۱۷۰ افغان و ۱۳ عسکر امریکایی جان باختند. سارنوالان در امریکا میگویند که محاکمه عاملان این حمله همچنان در جریان است.
این زن از کشورها و سازمانهای بینالمللی تقاضا دارد تا برای فرار خانوادهاش از وضعیت دشوارشان کمک کنند: «من و اولادهایم را از پاکستان نجات بدهید. ما در شرایط بسیار سختی قرار داریم.»