بررسی تحلیلی کارنامه پنج‌ساله حاکمیت طالبان در افغانستان از چرخش‌های بنیادین در مواضع ایدئولوژیک و غلبه واقع‌گرایی سیاسی خبر می‌دهد.
بر اساس این تحلیل، جریان حاکم برخلاف شعارهای اولیه، منافع مادی و معامله‌گری سیاسی را در اولویت قرار داده که نمونه بارز آن امضای قراردادهای نفتی و اقتصادی با شرکت‌های خارجی و حضور چهره‌هایی نظیر زلمی خلیل‌زاد است.
این گزارش با اشاره به گسست عمیق میان بدنه عقیدتی-نظامی که با شعارهای دینی نبرد می‌کردند و کادر عالی تصمیم‌گیرنده که به سمت گفتگوهای تجاری با غربی‌ها رفته‌اند، تأکید می‌کند که سیاست جاری به نوعی سوداگری محض و عاری از اصول اخلاقی بدل شده که در آن عنوان‌ها تنها پوششی ظاهری برای معامله بر سر قدرت و منابع ملی هستند.