گزارش دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل از افت شدید منابع آبهای زیرزمینی در افغانستان
دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) با نشر گزارشی تکاندهنده اعلام کرد که پنج سال خشکسالی پیدرپی در افغانستان، سطح آبهای زیرزمینی را به پایینترین حد خود یعنی حدود ۳۰ فیصد کاهش داده است. بر بنیاد این گزارش، با وجود بارندگیهای اخیر، بیش از سه ملیون تن در ۱۲ ولایت کشور همچنان تحت تاثیرات ناگوار این بحران اقلیمی قرار دارند…
سقوط بیپیشینه سطح آبهای زیرزمینی در پی پنج سال خشکسالی مداوم
دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) با انتشار ارزیابیهای تازه خود، وضعیت منابع آبی در افغانستان را بحرانی توصیف کرد. این نهاد بینالمللی، تصریح نمود که طی سال گذشته عیسوی، پدیده خشکسالی زندهگی و معیشت دستکم ۳.۴ ملیون تن را در دوازده ولایت کشور به گونه مستقیم متأثر ساخته است. بر بنیاد یافتههای اوچا، حفر بیرویه چاهها و نبود بارندگیهای مقطعی سبب شده تا سطح آبهای زیرزمینی به پایینترین حد خود در دهههای اخیر، یعنی حدود سی فیصد افت کند؛ وضعیتی که زراعت و مالداری کشور را با خطر نابودی مواجه ساخته است.
این نهاد مددرسان بینالمللی در برگه رسمی خود در شبکه اجتماعی ایکس نگاشته است که هرچند بارندگیهای چند ماه اخیر تا اندازهای مایه دلگرمی دهقانان شده و وضعیت ظاهری زمینها را بهبود بخشیده است، اما یک یا دو موسم زراعتی مناسب هرگز نمیتواند خسارات و پیامدهای ویرانگر پنج سال خشکسالی پیدرپی و متوالی را جبران نماید. اوچا هشدار داده است که جوامع روستایی و شهری در سراسر جغرافیای افغانستان همچنان با کمبود شدید منابع آب آشامیدنی و زراعتی دستبهگریبان هستند و فشارهای ناشی از تغییرات اقلیمی، آینده موسم کاشت بعدی را در هالهای از ابهام فرو برده است.
هشدار یوناما از فروپاشی سکتور زراعت در مناطق روستایی
همزمان با این گزارش، هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) نیز با تایید این چالشها اعلام کرده است که کمبود آب و پدیده بیابانزایی، در حال حاضر بزرگترین تهدید جیوپولتیک و حیاتی پیشروی این کشور به شمار میرود. مقامات یوناما تاکید دارند که هماکنون نزدیک به نیمی از نفوس افغانستان با پیامدهای ناگوار خشکسالی دستوپنج نرم میکنند. از آنجایی که سکتور زراعت ستون اصلی و رگ حیاتی اقتصاد و معیشت مردم در مناطق روستایی پنداشته میشود، تداوم این وضعیت میتواند به فقر مطلق، سوءتغذیه گسترده و کوچهای اجباری و جمعی تن دردهد.
