هشدار سازمان خوراک و زراعت ملل متحد از خشکسالی بیسابقه در افغانستان
سازمان خوراک و زراعت ملل متحد (فائو) در گزارشی اضطراری از کاهش شدید بارندگی و رسیدن ذخایر برف کوهستانی به پایینترین سطح در ربع قرن اخیر خبر داد. این نهاد هشدار داد که کمبود رطوبت خاک و نبود آب کافی برای آبیاری، امنیت غذایی ملیونها افغان و معیشت دهاقین را با تهدیدی جدی روبرو کرده است…
سازمان خوراک و زراعت ملل متحد (فائو) در تازهترین ارزیابی اقلیمی خود، تصویری نگرانکننده از وضعیت منابع آبی افغانستان در زمستان جاری ارایه کرد. بر اساس این گزارش، میزان ذخایر برف در مناطق کوهستانی کشور که شاهرگ حیاتی زراعت و تأمین آب شیرین محسوب میشود، به پایینترین سطح خود در ۲۵ سال گذشته رسیده است. این وضعیت که ناشی از پدیده لا نینا و گرمایش غیرمعمول هواست، نگرانیهای گستردهای را در مورد آینده امنیت غذایی ایجاد کرده است.
کاهش رطوبت خاک و تأثیر بر کشت گندم
یافتههای این سازمان نشان میدهد که از ماه دسمبر سال گذشته تا فبروری ۲۰۲۶، میزان بارندگی در اکثر مناطق کشور، خاصتاً در ولایات شمالی، شمالشرقی و ارتفاعات مرکزی، بسیار کمتر از حد معمول بوده است. پایین بودن رطوبت خاک باعث شده است تا دهاقین در کشت گندم للمی با چالش جدی مواجه شوند. فائو هشدار میدهد که این تأخیر در کشت و کمبود بارندگیهای موسمی، منجر به کاهش چشمگیر حاصلات در تابستان آینده خواهد شد و فشار مضاعفی بر بازارهای محلی وارد خواهد کرد.
تهدید معیشت مالداران و نابودی چراگاهها
خشکسالی تنها مزارع گندم را هدف قرار نداده، بلکه چراگاههای کشور را نیز با خطر نابودی روبرو ساخته است. کاهش رطوبت خاک منجر به تأخیر در سبز شدن اراضی وسیع کوهستانی شده و مالداران را مجبور کرده است تا از ذخایر اندک علوفه زمستانی خود زودتر از موعد استفاده کنند. این گزارش تأکید میکند که ضعف بدنی مواشی و احتمال شیوع مریضیهای ناشی از سوءتغذیه، سرمایههای دامی هزاران خانواده روستایی را در معرض نابودی قرار داده است.
ضرورت مداخلات فوری بینالمللی
سازمان ملل متحد با اشاره به وابستگی بیش از ۸۰ فیصد مردم افغانستان به زراعت و مالداری، وضعیت کنونی را یک بحران بشری در حال ظهور توصیف کرد. این نهاد خواستار نظارت دقیق بر تغییرات اقلیمی و ارایه حمایتهای فوری از جمله توزیع بذرهای مقاوم به خشکی و سیستمهای آبیاری کوچکمقیاس شده است. کارشناسان بر این باورند که بدون اقدامات پیشگیرانه، کمبود آب برای آبیاری در بهار آینده میتواند منجر به رقابتهای محلی بر سر منابع آبی و تشدید فقر در مناطق دورافتاده شود.
