روایتی تلخ از زنده گی در بلخاب ولایت سرپل؛ مردمی که در سایه ترس روزگار میگذرانند!
یافتههای جدید از ولسوالی بلخاب در ولایت سرپل به ظهور یک فاجعه انسانی و ناموسی در این منطقه پرده بر می دارد. سلطه طالبان با استفاده از سکوت رسانهای و محدودیتهای شدید، تاریکترین دوران استبداد را بر مردم این دیار تحمیل کرده است…
فاجعهای انسانی در بلخاب: واقعیتهای تلخ برملا میشود
در بلخاب امروز، حریم خصوصی و ناموس مردم به وضوح مورد تهدید قرار گرفته است. نیروهای طالبان به بهانههای مختلف به تجاوز به حریم شخصی و آزادیهای اساسی باشنده گان میپردازند و هرگونه اعتراض به این رفتارهای ضد انسانی، با شکنجههای وحشیانه پاسخ داده میشود. این وضعیت بلخاب را به سلولی بزرگ برای مردم بیدفاع تبدیل کرده است.
شکنجه و رفتار خشونتآمیز: وضعیت نابسامان در مرکز ولسوالی
طبق اطلاعات دریافتی از منابع محلی، رفتارهای خشونتآمیز طالبان به وضوح در مرکز ولسوالی بلخاب مشهود است. یکی از باشندگان محل در یک گفتوگو به جزئیات این وضعیت اشاره کرد و گفت: طالبان بدون هیچ ابایی، به کشتزارهای ما تعرض میکنند و شبها هیچکس جرات ندارد به کارهای روزمرهاش بپردازد.
این منبع ادعا کرد که نیروهای طالبان به طور مکرر به حریم خصوصی خانوادهها وارد میشوند و در مواردی اقدام به تجاوز به دختران جوان هم کردهاند. خانوادهها به دلیل ترس از عواقب شدید، ناچار به سکوت هستند.
استبداد سیستماتیک: مردم در زنده گی نباتی
مشاهدات خبرنگاران نشان میدهد که استبداد سیستمی در بلخاب، موجب سرکوب پویایی جامعه و ترس از هرگونه واکنش شده است. در این وضعیت، مردم برای بقای خود به یک زنده گی نباتی روی آوردهاند و عزت و غرور انسانیشان زیر پای نظامیان له میشود.
در یک تصاوير مستند، زنی در کنار جویبار مشغول شستن کالا بود که در آن حین چند جنگجوی مسلح طالبان اطراف او حضور داشتند. هنگامی که خبرنگار پرسید چرا اقدامی نمیشود، جواب تلخی شنید: اگر امروز مخالفت کنیم، فردا شب با سلاح به خانهام میآیند.
روایتی دردناک از زنده گی تحت ستم
گزارش ها از ولسوالی بلخاب، وضعیت بسیار نگرانکنندهتری نسبت به دیگر مناطق مانند ولایت پنجشیر را نشان میدهد. رفتارهای قومگرایانه و تسویه حسابهای سیاسی طالبان، زمینهای را فراهم کرده که روح و رمق زنده گی از مردم بلخاب گرفته شود. جامعهای که زیر فشار استبداد قرار گرفته و تنها جانی بیرمق از آن باقی مانده است.
