بحران آب در کابل؛ هشدار سازمانهای امدادرسان از خطر گسترش مریضی و سوءتغذیه
بحران آب در کابل به مرحلهای خطرناک رسیده است؛ هزاران خانواده روزانه ساعتها برای تأمین آب در صف میمانند. کارشناسان هشدار میدهند که ادامه این روند میتواند تا سال ۲۰۳۰ ذخایر زیرزمینی را بهطور کامل خشک کند و فاجعهای انسانی رقم بزند…
بحران کمبود آب در کابل به یکی از اساسیترین معضلات زنده گی روزمره مردم این شهر تبدیل شده است. روایت خانوادهها از دشواریهای تأمین آب، ابعاد فاجعهای را آشکار میسازد که نهتنها زنده گی روزمره، بلکه آینده زیستمحیطی و اقتصادی کشور را تحتالشعاع قرار داده است.
صفهای طولانی برای دسترسی به آب
بسیاری از باشندگان کابل ناگزیرند روزانه ساعتها در صفهای طولانی برای پر کردن ظرفهای آب منتظر بمانند. این وضعیت خاصتاً اطفال را از حضور در صنف های درس محروم کرده و صحت جسمی و روانی آنان را به خطر انداخته است.
هشدار درباره خشکی کامل منابع آبی
بر بنیاد گزارش شبکه تحلیلگران افغانستان، ذخایر آب زیرزمینی کابل در معرض نابودی قرار دارد و در صورت ادامه وضعیت موجود، ممکن است تا سال ۲۰۳۰ بهطور کامل خشک شود. این بحران تنها محدود به کابل نخواهد بود و دیگر شهرهای افغانستان را نیز تهدید میکند.
فشار اقتصادی بر خانوادههای کمدرآمد
کاهش منابع آبی فشار مالی سنگینی بر خانوادهها، خاصتاً اقشار کمدرآمد، وارد کرده است. برخی خانوادهها ناچارند تا یکسوم درآمد روزانه خود را برای خرید آب هزینه کنند، موضوعی که معیشت آنان را بیش از پیش دشوار ساخته است.
خشکسالی و نبود زیرساختهای آبرسانی
خشکسالیهای پیدرپی همراه با کمبود زیرساختهای آبرسانی، سبب شده حتی چاههای عمیقتر از ۱۲۰ متر نیز خشک شوند. برخی خانوادهها میگویند که استفاده از آب ناسالم مشکلات جسمی و مریضیهای متعدد برای اعضای خانواده ایجاد کرده است.
اطفال درگیر بحران آب
خانوادهها گزارش دادهاند که اطفالشان روزانه بارها برای آوردن آب از خانه خارج میشوند. این موضوع نهتنها آنان را از آموزش بازمیدارد، بلکه صحت جسمی و روانیشان را نیز با خطر روبهرو میکند.
پیامدهای انسانی و زیستمحیطی
سازمانهای امدادرسان هشدار دادهاند که بحران آب در کابل به افزایش مریضیهای ناشی از آب آلوده، سوءتغذیه و گسترش فقر دامن میزند. نبود برنامهریزی مؤثر برای مدیریت منابع آبی و افزایش مهاجرت به پایتخت، ابعاد این بحران را تشدید کرده است.
ضرورت اقدام فوری
کارشناسان تأکید میکنند که بدون برنامهریزی جدی برای مدیریت پایدار منابع آبی و ایجاد زیرساختهای کارآمد، افغانستان در سالهای آینده با فاجعهای زیستمحیطی و انسانی روبهرو خواهد شد.
