امرالله صالح، معاون پیشین ریاستجمهوری افغانستان، با پیشبینی فروپاشی قطعی سلطه طالبان، تأکید کرد که شکست این گروه به حیث یک جشن ملی تجلیل خواهد شد. وی تشکیل دولت فراگیر در ساختار کنونی را غیرممکن خواند و از شکلگیری ایتلافهای تازه سیاسی و نظامی برای برپایی نظامی مبتنی بر آرای مردمی خبر داد…
پیشبینی زوال ساختار حاکم و نفی حکومت فراگیر
امرالله صالح، رهبر روند سبز و معاون پیشین ریاستجمهوری افغانستان، در یادداشتی تازه تصریح کرد که حاکمیت کنونی طالبان دوامی نخواهد آورد و با متحمل شدن هزاران صدمه و بحران داخلی از هم فروخواهد پاشید. وی اصطلاح حکومت همهشمول در درون ساختار فعلی را فریبنده و غیرقابل تحقق توصیف کرد و افزود که ساختار موجود هر روز بیشتر از قبل به سوی انزوا و فروپاشی پیش میرود.
رد احتمال تجزیه و تأکید بر مبارزه همهجانبه
صالح با رد هرگونه سناریوی تجزیه کشور، بر تمامیت ارضی و یکپارچگی افغانستان پافشاری کرد. او از تداوم مبارزات سیاسی و نظامی در قالب ایتلافی از نیروهای هممسیر خبر داد که بر پایه تعامل افقی سازماندهی خواهند شد. به گفته وی، پس از سقوط طالبان، این گروه دیگر از حمایتهای سنتی برونسرحدی برخوردار نخواهد بود و نحوه توزیع قدرت از طریق سازوکارهای ملی نظیر لویه جرگه، همهپرسی و قانون اساسی تعین میگردد.
زیر سوال بردن کلانپروژههای اقتصادی در دوره طالبان
معاون پیشین ریاستجمهوری در بخش دیگری از اظهارات خود به ارزیابی پروژههای اقتصادی کلان پرداخت و اجرای پلانهایی چون انتقال گاز تاپی، استخراج معدن مس عینک توسط چین و پروژه ۱۰ هزار میگاوات برق عزیزیبانک را در سایه حاکمیت طالبان غیرممکن و در حد یک سرتیتر تبلیغاتی ارزیابی کرد. وی از باشنده گان خواست به تغییر ساختار قدرت و تحقق نظامی متکی بر اراده نسل نو و آرای عمومی امیدوار باشند.
تداوم عدم مشروعیت بینالمللی و موضعگیری جریانهای سیاسی
این مواضع تند در حالی رسانهای میشود که نزدیک به پنج سال از استقرار حاکمیت طالبان در افغانستان میگذرد و تاکنون هیچ دولت یا سازمان رسمی بینالمللی این رژیم را به رسمیت نشناخته است. در این مدت، چهرههای سیاسی مختلفی مانند حامد کرزی و عبدالله عبدالله بر ضرورت تشکیل حکومتی فراگیر تاکید کردهاند و از سوی دیگر، جریانهای مقاومت مسلحانه به رهبری چهرههایی چون احمد مسعود و یاسین ضیا، بر لزوم تغییر بنیادین سیستم سیاسی و بازگشت حاکمیت به مردم پافشاری دارند؛ رویکردی که همواره با تکذیب و ادعای مشروعیت مردمی از سوی مقامهای طالبان مواجه شده است.