اتهام زنی اسلام آباد به کابل؛ وزیر داخله پاکستان: عاملان تروریستی از آنسوی سرحد دیورند میآیند
محسن نقوی، وزیر داخلۀ پاکستان ، افغانستان را مستقیماً به دخالت در حملات تروریستی علیه خاک پاکستان متهم کرد. وی تأکید کرد که عاملان اصلی این حملات، افرادی هستند که از آنسوی سرحد دیورند وارد پاکستان میشوند و این اتهامات صریح در شرایطی مطرح میشود که روابط دو کشور در بدترین وضعیت از سال ۲۰۲۱ قرار دارد…
متهم کردن افغانستان به دخالت در حملات تروریستی
محسن نقوی، وزیر داخلۀ پاکستان، روز شنبه در بازدید از اکادمی نظامی وانه در وزیرستان جنوبی، که هفته گذشته محل یک حملۀ تروریستی مرگبار بود، بهطور بیسابقهای افغانستان را مستقیماً به دخالت در حملات تروریستی علیه خاک پاکستان متهم کرد. در این حملۀ هفته گذشته، دستکم سه نیروی امنیتی جان باختند.
نقوی در گفتوگو با بزرگان قبایلی منطقه وانه، تأکید کرد که مردم محلی هیچ نقشی در این حملات نداشتهاند و عاملان اصلی، افرادی استند که از آنسوی سرحد دیورند وارد پاکستان میشوند .
اشاره به دو حملۀ مهم اخیر
وزیر داخله پاکستان بهطور خاص به دو حادثۀ اخیر اشاره کرد که تلفات سنگینی به جا گذاشتند:
انفجار انتحاری روز سهشنبه در نزدیکی مجتمع قضایی اسلامآباد که ۱۲ نفر را به کام مرگ فرستاد.
حمله به اکادمی نظامی وانه که سه نیروی امنیتی را کشت.
وی اظهار داشت: چه در حملۀ وزیرستان و چه در حملۀ انتحاری اسلامآباد، عاملان از بیرون آمده بودند. کسانی که از آنجا [افغانستان] فرستاده میشوند، اینجا حمله میکنند. او همچنان تأکید کرد که طی مدت طولانی، هیچیک از حملات توسط باشنده گان محلی انجام نشده است.
تکرار پیام صلح کشور ما را نابود نکنید
محسن نقوی ضمن یادآوری گفتوگوهای اخیر پاکستان با مقامات طالبان در قطر و ترکیه، گفت که اسلامآباد بارها کابل را به توقف فعالیتهای تروریستی از خاک افغانستان فراخواندهاند.
او تصریح کرد: صلح کشور ما را نابود نکنید، سخنانی بود که نقوی گفت در جریان مذاکرات با طالبان مطرح شده است.
این اتهامات در حالی شدت میگیرد که روابط پاکستان و طالبان در بدترین وضعیت خود از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ قرار دارد. راههای بازرگانی و ترانزیتی بین دو کشور بیش از یک ماه است که بستهاند و گفتوگوهای سهجانبه اخیر در خارج از کشور بدون نتیجه ماندهاند.
بحران امنیتی یا فشار سیاسی؟
این اتهامات تکرارشونده نشاندهندۀ تشدید بحران امنیتی در سرحدات شرقی پاکستان و ناتوانی اسلامآباد در جلوگیری از نفوذ گروههای شورشی است. این رویکرد همچنین میتواند تلاشی برای فشار سیاسی بر کابل در شرایطی باشد که راههای اقتصادی و دپلوماتیک به بنبست رسیدهاند.
از سوی دیگر، طالبان در پاسخ به این اتهامات مکرراً گفتهاند که ناامنی در پاکستان مسأله داخلی آن کشور است و کابل توانایی ایجاد امنیت در پاکستان را ندارد. اصرار طالبان بر داخلی بودن بحران، حاکی از تمایل آنها به اجتناب از هرگونه تعهد امنیتی فراسرحدی است.
