پشتپرده آموزش های مدارس دینی پاکستان؛ چگونه نوجوانان ۱۴ ساله را برای مرگ شستشوی مغزی میدهند؟
یافتههای اخیر نشان میدهد هزاران تن از جنگجویان طالبان که با وعدههای بهشتی و لذتهای اخروی به میدانهای جنگ فرستاده شده بودند، اکنون در منجلاب اعتیاد به داروهای روانگردان، الکول طبی و فساد اخلاقی غرق شدهاند. این گزارش با استناد به اعترافات انتحاریهای ناکام و منابع محلی، از تغییر مسیر این گروه به سمت شهوتپرستی و سوءاستفادههای سیستماتیک از قدرت پرده برمیدارد…
تحقیقات میدانی و گفتگو با منابع مطلع حکایت از بحران عمیق روانی و اخلاقی در میان لایههای مختلف جنگجویان طالبان دارد. جوانانی که روزگاری در مدارس مذهبی پاکستان تحت شستشوی مغزی قرار گرفته و با وعده رسیدن به حور و غلمان و نوشیدن شراب طهور، واسکت هایی انتحاری به تن میکردند، اکنون پس از سالها خشونت، در گرداب اعتیاد به مواد مخدر و داروهای روانگردان سقوط کردهاند. روایتهای تکاندهنده از انتحاریهای ناکام نشان میدهد که چگونه محرکهای جنسی و توصیف لذتهای فزیکی در بهشت، ابزار اصلی سران این گروه برای سوق دادن نوجوانان به سمت مرگ و کشتار بوده است؛ جوانانی که اکنون با واقعیتهای تلخ روبرو شده و دریافتهاند که بسیاری از آن وعدهها، تنها سرابی برای رسیدن رهبرانشان به قدرت بوده است.
اعتیاد به داروهای مخدر و الکول طبی؛ پناهگاهی برای روانهای آسیبدیده
گزارشهای رسیده از دواخانهها و مراکز صحی حاکی از آن است که مصرف داروهای مخدر در میان جنگجویان طالبان به شدت افزایش یافته است. بسیاری از این افراد به بهانه جراحات جنگی و ضربات مغزی، به این داروها پناه میبرند تا از فشارهای روانی و بیخوابیهای مزمن رهایی یابند. در سطحی نگرانکنندهتر، منابع متعددی تایید کردهاند که شماری از این جنگجویان به دلیل بالا رفتن سطح مقاومت بدنشان به قرصهای نشئهآور، اکنون به مصرف الکولهای طبی روی آوردهاند؛ پدیدهای که تضاد آشکاری با شعارهای دینی و ادعاهای این گروه مبنی بر مبارزه با منکرات دارد.
فساد سیستماتیک و همدستی مقامات با شبکههای قاچاق
در کنار بحران اعتیاد، فساد اداری و اخلاقی نیز در بدنه این حاکمیت ریشه دوانده است. اعترافات صریح برخی موادفروشان در ولایات مرکزی نشان میدهد که فعالیت علنی آنها تحت حمایت مستقیم مقاماتی است که خود یا مصرفکننده هستند و یا از عواید قاچاق مواد مخدر سود میبرند. این پیوند نامقدس میان زندانبانان، آمرین مبارزه با مواد مخدر و قاچاقبران، عملاً هرگونه ادعای مبارزه با مواد مخدر را زیر سوال برده است. در همین حال، گزارشهایی از سوءاستفاده از قدرت برای ازدواجهای مکرر و حتی تجاوز به زنان در ولایات شمالی، نشاندهنده چرخشی آشکار از آرمانهای ادعایی به سمت شهوتپرستی و استبداد فردی است.
انحراف از رسالت؛ از سنگرهای جنگ تا هوتلهای لوکس
تغییر سبک زنده گی مقامات طالبان و گرایش آنان به تجملگرایی و لذتهای دنیوی، خشم و سرخوردگی را در میان لایههای پایینی این گروه برانگیخته است. نمونههایی همچون تلاش مقام ارشد قوای هوایی برای تهیه شراب در هوتل غلغله بامیان، مشتی نمونه خروار از واقعیتی است که در پشت پرده شعارهای مذهبی جریان دارد. جنگجویانی که خانوادههای بسیاری را داغدار کردند تا به لذتهای اخروی برسند، اکنون شاهد آن هستند که قوماندانانشان در همین دنیا به دنبال همان لذتها میگردند، در حالی که خود آنها در لجنزار اعتیاد و مشکلات روحی رها شدهاند؛ سرنوشتی که شکاف عمیقی میان بدنه و رهبری این گروه ایجاد کرده است.
