تاریخ انتشار: ۱۱ قوس ۱۴۰۴

​هشدار دپلوماتیک پاکستان: تقویت روابط طالبان با هند خودکشی سیاسی است

​هشدار دپلوماتیک پاکستان: تقویت روابط طالبان با هند خودکشی سیاسی است

آصف درانی، نماینده خاص پیشین پاکستان، هشدار داد که چرخش طالبان به سمت هند بخشی از استراتیژی نیودهلی برای نفوذ در پاکستان از طریق خاک افغانستان است و این روند را خودکشی سیاسی برای طالبان دانست…

اتهام نفوذ نیودهلی به خاک پاکستان از طریق افغانستان

​آصف درانی، نماینده خاص سابق پاکستان برای افغانستان، در پیامی در شبکه ایکس نسبت به رویکرد سیاست خارجی طالبان هشدار داد و اعلام کرد که این مسیر بقای حکومت فعلی در کابل را به خطر می‌اندازد.

​درانی در تحلیل خود بیان داشت که تقریب گرفتن طالبان از هند، بخشی از استراتیژی نیودهلی برای تحقق اهداف نفوذ در پاکستان از طریق خاک افغانستان است.

​وی با لحنی انتقادی و صریح افزود:
​ این وضعیت نوظهور می‌تواند برای بقای طالبان خطرناک باشد و از گروه حاکم خواست از مسیر خودکشی سیاسی پرهیز کنند.

​تقویت روابط کابل و نیودهلی در اوج تنش با اسلام‌آباد

​این اظهارات پس از آن صورت می‌گیرد که تعاملات دپلوماتیک و تجاری میان طالبان و هند به شکل چشمگیری افزایش یافته است. در یک ماه اخیر، امیرخان متقی (وزیر خارجه) و نورالدین عزیزی (وزیر صنعت و تجارت) طالبان هر دو به‌صورت رسمی به هند سفر کرده‌اند. در همین بازه زمانی، هند نیز با ارسال محموله‌های گسترده دارویی و تجهیزات طبی به کابل، حمایت عمومی خود از ثبات افغانستان را تکرار کرده است.

​در عین حال، تنش‌های امنیتی و سیاسی میان طالبان و پاکستان همچنان ادامه دارد که شامل حملات سرحدی، اختلاف بر سر خط دیورند، و اتهامات متقابل درباره حمایت از گروه‌های مخالف (به‌خاص تحریک طالبان پاکستان یا تی‌تی‌پی) می‌شود.

​تناقض استراتیژیک و خطر انزوای منطقوی

​درانی با استفاده از مفهوم خودکشی سیاسی به‌طور غیرمستقیم به یک تناقض استراتیژیک در سیاست طالبان اشاره می‌کند. تحلیلگران معتقدند که طالبان در تلاش برای کسب مشروعیت بین‌المللی از طریق نیودهلی، ممکن است ناخواسته فضایی برای تشدید انزوای استراتیژیک خود در منطقه فراهم کنند. این در حالی است که پاکستان به‌عنوان تنها متحد اصلی آن‌ها در سال‌های اخیر، همچنان نقش کلیدی در کنترول جریان کمک‌ها و ارتباطات خارجی افغانستان دارد.

​این رقابت مثلثی (افغانستان–پاکستان–هند) دیگر فقط یک بازی منطقوی نیست، بلکه به ابزاری برای بازتعریف موازنات قدرت در آسیای جنوبی تبدیل شده است؛ وضعیتی که طالبان را به‌جای بازیگر اصلی، به واسطه‌ای برای تحقق اهداف رقابتی قدرت‌های دیگر تبدیل می‌کند.

همرسانی کنید!