نوریه؛ دختری که برای بقای خانواده اش، هویت زنانه خود را انکار کرد!
بازداشت یک دختر نوجوان در غور که با پوشش مردانه برای تأمین نفقه خانوادهاش کار میکرد، پرده از بحران عمیق فقر و فساد اداری در مناطق مرکزی برداشت. گزارشها حاکی از غارت سازمانیافته کمکهای بشری، توزیع تذکرههای جعلی برای تغییر مسیر کمکها و افزایش فشارهای اقتصادی بر باشندگان غور، دایکندی و بامیان است…
ولایت غور بار دیگر گواه رویدادی تکاندهنده بود که عمق فقر ساختاری در مناطق مرکزی افغانستان را نشان میدهد. منابع محلی تأیید میکنند که نیروهای امنیتی طالبان دختری نوجوان به نام نوریه را در شهر فیروزکوه بازداشت کردهاند. نوریه که باشنده قریه زرغون است، پس از مرگ پدر و در غیاب نانآور، طی سه سال گذشته با کوتاه کردن موها و پوشیدن کالای مردانه، در یک رستورانت محلی کار میکرد. او در نوار تصویری بازجویی که توسط خود طالبان نشر شده، با بغضی در گلو میگوید که برای نجات خانوادهاش از گرسنگی مطلق، ناچار به تغییر هویت ظاهری خود شده است. این حادثه در حالی رخ میدهد که اخیراً فروش اطفال بهدلیل فقر نیز در این ولایت گزارش شده بود.
فساد سیستمی و حیفومیل کمکهای بینالمللی
یافتههای منابع خبری از ولایتهای بامیان و دایکندی نشاندهنده یک فساد گسترده در بدنه مقامهای محلی طالبان است. منابع میگویند بیش از ۸۰ فیصد کمکهای بشری که برای خانوادههای نیازمند در نظر گرفته شده، توسط مسئولان محلی حیفومیل میشود. گزارشها ادعا میکنند که برخی از این مقامات با استفاده از بودیجههای امدادی، اقدام به ساخت خانههای مجلل، انجام سفرهای حج و ازدواجهای دوم و سوم کردهاند. در بامیان نیز گزارش شده که عبدالله سرحدی، والی پیشین، در هنگام انتقال به وظیفه جدید، تجهیزات اداری و کمکهای ذخیرهشده را با موترهای باربری به مقصدی نامعلوم منتقل کرده است.
وضعیت در دایکندی به گونهای دیگر بحرانی گزارش شده است. منابع فاش کردهاند که امینالله عبید، والی سابق این ولایت، برای هزاران تن از جنگجویان طالبان و نزدیکان آنان که متعلق به ولایات جنوبی و شرقی هستند، تذکره تابعیت دایکندی صادر کرده است. هدف از این اقدام، ثبتنام این افراد در لستهای امدادی و انتقال فزیکی محمولههای گندم و مواد غذایی اختصاصیافته به دایکندی به ولایتهای دیگر عنوان شده است. این اقدام عملاً باشندگان اصلی و مستحق دایکندی را از دسترسی به کمکهای حیاتی محروم ساخته است.
فشارهای مضاعف؛ مالیاتهای سنگین و تصفیه قومی
در کنار فقر و فساد، فشار مالیاتی تحت عناوین عُشر و زکات به شدت بر مردم افزایش یافته است. طالبان با وضع مالیاتهای سنگین بر دهقانان و کسبهکاران خرد، رمق اقتصادی مناطق مرکزی را گرفتهاند. همزمان، روند اخراج کارمندان شیعه و هزاره از ادارات محلی شدت گرفته است که به باور آگاهان، تلاشی برای به حاشیه راندن کامل این قشر و افزایش وابستگی معیشتی آنان است. در تمام این مدت، نظارت شدیدی بر رسانهها اعمال میشود تا تصویری از فقر مطلق و گرسنگی در این مناطق به جهان مخابره نشود.
