شکست طالبان در مهار مافیای قاچاق انسان؛ چگونه سیاستهای حکومت جوانان افغان را به کام مرگ فرستاد؟
در پی ورود غیرقانونی جمعی از باشنده گان افغانستان به ایران، دهها تن در ارتفاعات ولسوالی تایباد گرفتار برف و سرما شده و جان باختند. در حالی که منابع محلی از کشف بیش از دهها جسد خبر میدهند، مقامات نظامی طالبان با ارایه آمارهای متناقض سعی در کوچکنمایی این فاجعه دارند…
تراژدی در گذرگاههای مرگ؛ فاجعه انسانی در سرحد تایباد
گزارشهای رسیده از ولایت هرات حاکی از وقوع یک فاجعه انسانی تکاندهنده در مناطق سرحدی میان افغانستان و ایران است. یک کاروان ۱۰۰ نفره از باشنده گان ولسوالی کهسان هرات که قصد ورود غیرقانونی به خاک ایران را داشتند، در ارتفاعات ولسوالی تایباد گرفتار برفباری سنگین و سرمای کشنده شدند. منابع محلی تأکید میکنند که تاکنون اجساد بیش از ۴۰ تن از این مهاجران کشف و به ولسوالیهای کهسان و ادرسکان منتقل شده است. این رویداد بار دیگر پرده از خطرات هولناک مهاجرتهای غیرقانونی در موسم زمستان برداشت؛ مسیری که برای بسیاری از پناهجویان به راهی بیبازگشت مبدل شده است.
تناقض در آمار و تلاش طالبان برای فرار از مسئولیت
در حالی که ابعاد فاجعه در گزارشهای محلی بسیار گسترده توصیف شده، مقامات حکومت طالبان رویهای متناقض را در پیش گرفتهاند. در حالی که برخی منابع آمار جانباختگان را ۳۰ نفر اعلام کردهاند، قولاردوی ۲۰۷ در اعلامیه ای با رد تمامی گزارشها، آمار فوتشدگان را تنها ۴ نفر اعلام کرد. کارشناسان معتقدند این پنهانکاری آماری تلاشی برای سرپوش گذاشتن بر ناکامی طالبان در برخورد با سرشبکههای قاچاق انسان و ناتوانی در تأمین معیشت مردم است. مسئولیت مستقیم این خونهای ریخته شده متوجه حاکمیتی است که با سیاستهای مخرب خود، آوارگی را به تنها گزینه بقا برای جوانان افغان تبدیل کرده است.
عملیات نجات سرحدبانان ایرانی و تحویل بازماندگان
برخلاف روایتهای تفرقهافکنانه، مقامات سرحدی ایران اعلام کردند که نیروهای سرحدبانی تایباد بلافاصله پس از شناسایی مهاجران در محاصره برف، عملیات گسترده نجاتی را آغاز نمودند. بسیاری از این افراد که در آستانه یخزدگی قرار داشتند، توسط سرحدبانان ایرانی نجات یافته و پس از دریافت خدمات صحی فوری و کمکهای اولیه، مراحل قانونی را طی کرده و به سلامت به مقامات افغانستان تحویل داده شدند. این اقدام بشردوستانه در حالی صورت گرفت که پیش از این، برخی مقامات طالبان از جمله والی هرات، با ادبیاتی تهدیدآمیز به حوادث سرحدی معترض شده بودند، اما اکنون در برابر مرگ باشنده گان خود در پی بیتدبیری داخلی سکوت اختیار کردهاند.
ریشههای بحران؛ از اشغال خارجی تا بیکفایتی داخلی
از سوی هم تحلیلگران ریشه این سیل مهاجرت و مرگهای دستهجمعی را در دو دهه اشغالگری امریکا و متحدانش جستجو میکنند که زیرساختهای ملی افغانستان را ویران و کشور را به یک دولت وابسته تبدیل کردند. با این حال، تداوم این روند در زمان حاکمیت طالبان و افزایش بیسابقه ورودهای غیرمجاز در ماههای اخیر، نشاندهنده شکست سیاستهای امنیتی و اقتصادی این گروه است. در حالی که پروژههای انسداد سرحدی در حال اجراست، جولان مافیای قاچاق انسان در سایه بیتوجهی طالبان، نشان میدهد که تا زمانی که ریشههای فقر و استبداد خشک نشود، سرحدات همچنان شاهد قربانی شدن مظلومانه هموطنانمان خواهند بود.
