روایتی تکاندهنده از شکنجههای وحشتناک در زندان بگرام؛ جنگجوی طالب از خاطرات تلخ خود میگوید
زندان بگرام، که تحت مدیریت امریکاییها قرار داشت، محلی بود که در آن طالبان و تروریستهای خطرناک نگهداری میشدند. در گوشهای تاریک از تاریخ، یک جنگجوی طالب به روایت خاطرات تلخ خود از روزهای اسارت در این زندان میپردازد؛ افشاگریهایی که زوایای پنهانی از شکنجهها و شبکههای تروریستی را نمایان میسازد…
یک منبع خبری طی گفتگویی اختصاصی با یکی از جنگجویان طالبان به بررسی زوایای پنهان دوران اسارت وی در زندان بگرام پرداخته است. نخستین گام در این روایت، بازگویی تجربه سختیهایی است که او با آنها روبرو شد.
شکنجههای روانی و داروهای روانگردان
این جنگجو در آغاز صحبتهایش گفت: زمانی که برای انجام یک حمله انتحاری ناکام دستگیر شدم، بدون هیچگونه محاکمهای بعد از پانزده روز به بگرام منتقل شدم. او به توصیف وضعیت دشوار خود در روزهای اول اسارت پرداخت و اظهار داشت: در سلولی بودم که نه میتوانستم به درستی نشسته و نه بخوابم. شکنجههایی که متحمل شدم، ترسناکتر از آن چیزی بود که تصور میکردم. خاصتاً زمانی که آنها داروهای روانگردان را به زور به من تزریق میکردند. در آن لحظات، تصاویری دردناک از خانوادهام در ذهنم نقش میبست.
زندانیان بینالمللی و سازنده گی شبکههای تروریستی
این طالب همچنین به تنوع زندانیان در بگرام اشاره کرد و گفت: اخیراً به بخشی منتقل شدم که در آن مجاهدینی از کشورهای مختلف حضور داشتند. این فرصتی برای تبادل افکار و برنامهریزی در جهت ایجاد یک دولت اسلامی بود. ما درباره جهاد و آمادهسازی برای سرنگونی نظام قبلی افغانستان بحث میکردیم.
تحولات پس از سقوط حکومت و تشکیل نظام اسلامی
وی درباره روزهای سقوط نظام جمهوریت گفت: پس از سقوط، ما به راحتی از زندان آزاد شدیم. تعداد زیادی از مجاهدین با هم، نظام جمهوری را سرنگون کرده و به تشکیل یک نظام اسلامی پرداختیم. او در پایان اضافه کرد: اکنون، ما همچنان زیر چتر امارت اسلامی زنده گی میکنیم و به دنبال تحقق آرمانهایمان هستیم.
این جنگجوی طالب در نهایت خاطرنشان کرد که علیرغم شکنجههای دشواری که در بگرام متحمل شده، از آشنایی با مجاهدین واقعی خوشحال است و اعتقاد دارد که پایههای همکاری و انسجام در همانجا بنا شده است.
