فشار بیسابقه بر دانشجویان افغان در پاکستان؛ اولتیماتوم ۴۸ ساعته پوهنتون لاهور برای تخلیه خوابگاهها
انجمن بینالمللی دانشجویان افغان دستور پوهنتون علوم پزشکی کینگ ادوارد لاهور مبنی بر تخلیه ۴۸ ساعته خوابگاهها توسط دانشجویان و داکتران افغان را شدیداً محکوم کرد. این تصمیم در حالی اتخاذ شده که توقف روند تمدید ویزه از سوی پاکستان و تشدید اخراجهای اجباری، پناهجویان و محصلین افغان را با بحران عمیق انسانی روبهرو ساخته است…
اولتیماتوم ۴۸ ساعته به دانشجویان و داکتران افغان
انجمن بینالمللی دانشجویان افغان (IASA) با نشر اعلامیهای رسمی، تصمیم ناگهانی مدیریت پوهنتون علوم پزشکی کینگ ادوارد در شهر لاهور پاکستان را محکوم کرد. بر اساس این دستور، به تمام دانشجویان، داکتران و شهروندان افغان مقیم در خوابگاههای این پوهنتون که موفق به تمدید ویزه خود نشدهاند، تنها ۴۸ ساعت مهلت داده شده تا محل اقامتشان را تخلیه کنند؛ در غیر این صورت با برخورد قهری و اخراج اجباری مواجه خواهند شد.
واکنش سازمان ملل و نهادهای بینالمللی
در پی این اقدام، کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان (UNHCR) از آغاز گفتوگوها با مقامهای پاکستانی برای جلوگیری از اخراج دانشجویان خبر داده است. قیصر افریدی، سخنگوی این نهاد در اسلامآباد، تاکید کرد که روند تحصیلی این افراد در جریان است و اخراج آنان هیچگونه توجیه منطقی ندارد. انجمن بینالمللی دانشجویان نیز از یونسکو، یونیسف و سازمان بینالمللی مهاجرت خواسته است تا جهت تضمین ادامه تحصیل این جوانان فوراً مداخله کنند.
بنبست اداری و توقف روند تمدید ویزه
گزارشها و اظهارات پناهجویان نشان میدهد که حکومت پاکستان در کنار تشدید بازداشتها، روند صدور و تمدید ویزه برای شهروندان افغان را به طور کامل متوقف کرده است. بسیاری از مهاجران با وجود ثبت بودن در دفاتر سازمان ملل، به دلیل فاقد اعتبار دانستن این اسناد از سوی پولیس پاکستان، در هراس از بازداشت به سر برده و از رفتوآمد در شهرها محروم شدهاند.
ریشه سیاسی فشارها و پیامدهای بشری آن
کارشناسان مسایل سیاسی بر این باورند که مهاجران و دانشجویان افغان قربانی تیرگی روابط و تنشهای سیاسی میان حکومت طالبان و اسلامآباد شدهاند. بر اساس آمارها، از آغاز سال جاری میلادی تاکنون بیش از ۱۵۸ هزار افغان از پاکستان بازگشتهاند و پیشبینی میشود که این رقم تا پایان سال به بیش از دو ملیون تن برسد؛ موجی از بازگشت که به باور تحلیلگران، با توجه به وضعیت اقتصادی، خشکسالی و کمبود خدمات پایه، فشار مضاعفی بر زیرساختهای افغانستان وارد خواهد کرد.
