واکاوی روند حسابرسی طالبان از شهرکهای منسوب به سران حکومت پیشین
وزارت عدلیه طالبان بر اساس حکم محکمه اختصاصی، بیش از ۱۵۰۰ جریب زمین شهرک امید سبز (معروف به شهرک حاجی نبی) در غرب کابل را ملکیت دولتی تثبیت کرد. این اقدام در حالی صورت میگیرد که کارشناسان و باشندگان تأکید دارند هرگونه معامله مردم با استناد به قوانین و قبالههای وقت بوده و حکومت باید به جای فشار بر مردم عادی، با فروشندگان اصلی و مقامات پیشین که در غصب این زمینها نقش داشتهاند، محاسبه کند…
وزارت عدلیه طالبان در اعلامیهای رسمی مدعی شد که محکمه اختصاصی این گروه پس از بررسی اسناد و مدارک، بیش از ۱۵۰۰ جریب از زمینهای شهرک امید سبز در غرب کابل را به حیث ملکیت امارتی (دولتی) تثبیت کرده است. این شهرک که توسط حاجی نبی خلیلی، برادر کریم خلیلی (معاون پیشین ریاستجمهوری)، ساخته شده، از بزرگترین پروژههای ساختوساز در کابل محسوب میشود که از همان بدو تأسیس در زمان حکومت حامد کرزی، بحثهای جدی پیرامون نحوه تملک زمینهای وسیع آن وجود داشت.
بسیاری از منتقدان بر این باورند که خاندان خلیلی با استفاده از نفوذ سیاسی خود، این زمینهای مرغوب را تصاحب کرده بودند. با این حال، شمولیت شهرکهای دیگری همچون شهرک آریا، ملاترهخیل، خالد بن ولید و نوآباد در لست امارتی شدن، نشان میدهد که این روند فراتر از یک مذهب یا قومیت خاص بوده و دامنگیر بسیاری از چهرههای قدرتمند نظام گذشته شده است.
حقوق شهروندی؛ قربانی فسادِ بزرگان و زورگوییِ حاکمان
نکته چالشبرانگیز در این دوسیه، وضعیت هزاران شهروندی است که با سرمایه شخصی و بر اساس قبالههای رسمی و احکام حکومتی وقت، اقدام به خرید نمره و ساخت منازل در این شهرک کردهاند. تحلیلگران حقوقی تأکید میکنند که بر اساس عرف بینالمللی و شرعی، اسناد صادر شده توسط یک حکومت در زمان حاکمیتش مرعیالاجراست و مردم عادی که زمین را با قیمت روز خریداری کردهاند، مرتکب هیچ عمل غیرقانونی نشدهاند.
اعتراضات مردمی حاکی از آن است که اگر خللی در مالکیت اصلی زمین وجود دارد، طالبان باید با حاجی نبی خلیلی و فروشندگان اصلی که پولهای کلانی به جیب زدهاند، تصفیه حساب کنند. این در حالی است که گفته میشود نیروهای طالبان تا کنون از برخی دفاتر و جایدادهای شخصی کریم خلیلی محافظت کردهاند، اما اکنون تیغ مصادره را به سمت خانههای مردم عادی گرفتهاند. مردم غرب کابل که خود پیشتر از زورگوییهای خاندان خلیلی (مانند ادعای مالکیت بر تپه شهدای دانایی) آسیب دیدهاند، اکنون نگرانند که با سیاستهای جدید، بار دیگر قربانی معامله یا تقابل میان طالبان و غاصبان اصلی شوند. آنها تأکید دارند: طرف حساب طالبان غاصب است، نه مردمی که برای داشتن سرپناه، تمام دارایی زنده گیشان را هزینه کردهاند.
