افزایش ۱۰ برابری اخراج مهاجرین افغان؛ بازداشت پناهجویان دارای کارت رسمی توسط پاکستان
کمیشنری عالی سازمان ملل در امور پناهنده گان (UNCHR) عقرب هشدار داد که در ده ماهۀ نخست سال ۲۰۲۵ عیسوی، بیش از ۱۰۰ هزار مهاجر افغان در پاکستان بازداشت و اخراج شدهاند که این رقم نسبت به سال قبل ۱۰ برابر افزایش یافته است. این گزارش نگرانکننده نشان میدهد که ۲۴ فیصد از بازداشتشدگان دارای کارت ثبتنام پناهنده گان (PoR) بودهاند، اقدامی که بیانگر تضعیف سیاستهای حقوقی و تمرکز بر هویت ملی صرف در پاکستان است…
بازداشت بیش از ۱۰۰ هزار نفر در ده ماه
کمیشنری عالی سازمان ملل در امور پناهنده گان (UNCHR) با نشر گزارشی، در مورد تشدید بحران مهاجرین افغان در پاکستان هشدار داد. بر اساس این گزارش، در ده ماهۀ نخست سال ۲۰۲۵ عیسوی، بیش از ۱۰۰ هزار و ۹۷۱ مهاجر افغان در پاکستان بازداشت و از کشور اخراج شدهاند. این رقم در مقایسه با سال ۲۰۲۴ عیسوی که ۹ هزار و ۶ نفر ثبت شده بود، افزایشی بیش از ده برابر را نشان میدهد.
بر اساس یافتههای این گزارش، بیشترین موارد بازداشت در ولسوالیهای چاغی و کویته در ایالت بلوچستان و ولسوالی اتک در ایالت پنجاب صورت گرفته است.
هدفگیری دارندگان کارتهای ثبتنام پناهنده گان
بخش نگرانکننده گزارش UNCHR مربوط به وضعیت حقوقی بازداشتشدگان است. از میان افراد بازداشتشده، ۷۶ فیصد دارای کارت افغان (ACC) یا بدون مدرک قانونی بودهاند، اما شوکآورترین بخش این است که ۲۴ فیصد از بازداشتشدگان را دارندگان کارت ثبتنام پناهنده گان (PoR) تشکیل دادهاند.
این گروه تا پیش از امسال تحت حمایت رسمی حکومت پاکستان و سازمان ملل قرار داشتند و بازداشت آنها اقدامی غیرقابل تصور تلقی میشد. این تحول پس از صدور دو دستور اجرایی تازه از سوی دولت پاکستان در سال جاری رخ داده است: اول اخراج اجباری افغانها از پایتخت و مناطق مجاور (اسلامآباد و راولپندی) و دوم گسترش بازداشتها به دارندگان کارت PoR.
بحران همزمان در پاکستان و ایران
UNCHR همچنین اشاره کرد که کمکهای نقدی جهانی به خانوارهای افغان در پاکستان بهطور قابل توجهی کاهش یافته است. همزمان، فشارهای امنیتی و اقتصادی بر جوامع مهاجر در کشور همسایه، ایران، نیز شدت گرفته است؛ جایی که صدها هزار افغان بیشتر در سال جاری بازگشت اجباری داشتهاند.
تضعیف سوابق همکاری و خطر ناپایداری منطقوی
گسترش بازداشتها به دارندگان کارت PoR نشان میدهد که سیاستهای پاکستان دیگر بر اساس وضعیت حقوقی مهاجران، بلکه بر هویت ملی صِرف آنها شکل میگیرد. این گام میتواند سابقهٔ چهار دهۀ همکاری انسانی پاکستان با سازمان ملل را تضعیف کند.
کارشناسان هشدار میدهند که در شرایطی که افغانستان ظرفیت پذیرش این حجم از جمعیت بازگشتی را ندارد، این روند نه تنها بحران انسانی را بهشدت تشدید میکند، بلکه زمینهٔ ناپایداری امنیتی در منطقه را نیز گسترش خواهد داد.
