اعتصاب غذا در کمپ السیلیه قطر؛ پناهجویان معترض: دیگر تحمل بلاتکلیفی را نداریم
پناهجویان افغان مستقر در کمپ السیلیه قطر در اعتراض به وضعیت زندانمانند و بلاتکلیفی طولانیمدت، دست به اعتصاب غذا زدند. این اعتراضات در حالی شکل گرفته است که گزارشها از تصمیم دولت امریکا برای حذف بودیجه پروگرام ویزه مهاجرتی در سال ۲۰۲۶ و احتمال توقف روند اسکان مجدد ۲۵۰ هزار پناهجو خبر میدهند…
زنده گی در شرایط حبس؛ اعتصاب برای تعین سرنوشت
وضعیت در کمپ های پناهجویان افغان در کشورهای ثالث به نقطه بحرانی رسیده است. گزارشهای دریافتی از دوحه حاکی از آن است که پناهجویان افغان مستقر در کمپ السیلیه قطر، که کاسه صبرشان از انتظار طولانی و بیسرانجام لبریز شده، دست به اعتراض زدهاند.
برخی منابع خبری تأیید کردهاند که شماری از این پناهجویان در اعتراض به آنچه رفتار زندانگونه و بلاتکلیفی مطلق میخوانند، اعتصاب غذا کردهاند. معترضان هشدار دادهاند تا زمانی که مقامات امریکایی و قطری تکلیف دوسیههای مهاجرتی آنان را مشخص نکنند، لب به غذا نخواهند زد.
کمپ السیلیه که پیشتر پایگاه نظامی ارتش ایالات متحده در حومه دوحه بود، هماکنون محل اسکان حدود ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ پناهجوی افغان است. ساکنان این کمپ میگویند که سالهاست در این مکان محصور شدهاند و با آنها نه مانند پناهجو، بلکه مانند محبوس رفتار میشود.
سیاستهای انقباضی واشینگتن؛ حذف بودیجه ویزه مهاجرتی
این اعتراضات در حالی شدت میگیرد که اخبار نگرانکنندهای از واشینگتن به گوش میرسد. روزنامه واشینگتنپست در گزارشی که در ماه آگست (اسد) نشر کرد، به نقل از مقامات کنونی و پیشین وزارت خارجه امریکا فاش ساخت که دولت دونالد ترمپ در حال بازنگری اساسی و احتمالاً کنار کشیدن از پروگرام اسکان مجدد پناهجویان افغان است.
بر اساس این گزارشها، پلان پیشنهادی بودیجه دولت امریکا برای سال مالی ۲۰۲۶، بخشهای عمدهای از پروگرام ویزه مهاجرتی افغانها (SIV) را حذف میکند. کارشناسان هشدار میدهند که با اجرایی شدن این بودیجه از ماه آکتُبر، روند انتقال پناهجویان با چالش جدی و شاید توقف کامل روبهرو شود.
خطر اخراج ۲۵۰ هزار نفر
تغییر رویکرد ایالات متحده، سرنوشت بیش از ۲۵۰ هزار پناهجوی افغان را که شامل همکاران محلی دولت، مترجمان و کارمندان پیشین ارتش امریکا میشوند، در هالهای از ابهام فرو برده است. این افراد که اکنون در دهها کشور جهان از جمله قطر، امارات متحده عربی (کمپ ابوظبی) و آلبانی در وضعیت سرگردانی به سر میبرند، با خطر جدی بازگرداندن اجباری به افغانستان مواجه هستند.
وضعیت در کمپهای ابوظبی و آلبانی نیز مشابه قطر گزارش شده است؛ جایی که هزاران افغان دیگر همچنان چشمانتظار صدور ویزه و انتقال به ایالات متحده هستند، اما با گذشت زمان، امید آنها به یأس بدل شده و احساس میکنند که از سوی متحدان سابق خود فراموش شدهاند.
