تحلیل مقام طالبان از افول هژمونی امریکا و ظهور قطبهای جدید قدرت در شرق
عبداللطیف نظری، معاون وزارت اقتصاد حکومت طالبان، در گفتگویی تحلیلی، ایالات متحده را یک قدرت رو به افول توصیف کرد که برای حفظ توان رقابت با چین و روسیه، ناگزیر به ترک منطقه غرب آسیا خواهد بود. وی حضور دو دههای امریکا در افغانستان را فاقد دستاورد اقتصادی و عامل اصلی بیثباتیهای کنونی در منطقه دانست…
عبداللطیف نظری، معاون وزیر اقتصاد حکومت سرپرست، در واکاوی حضور بیستساله ایالات متحده در افغانستان، این دوران را دورهای از اشغالگری بیثمر خواند. به باور وی، حضور نظامی امریکاییها نه تنها امنیت پایدار را به ارمغان نیاورد، بلکه زیرساختهای اقتصادی و تجاری افغانستان را نیز از پیشرفت بازداشت. نظری تاکید کرد که مداخلات واشینگتن همواره با برنامههای مخربی همراه بوده که هدف آن حفظ تنش در سطح منطقه است تا از این طریق نفوذ خود را توجیه کند.
تحلیل معادلات قدرت و ظهور قطبهای جدید
معاون وزارت اقتصاد با اشاره به تغییرات ساختاری در نظام بینالملل، مدعی شد که امریکا جایگاه برتر خود را از دست داده است. وی تصریح کرد که ظهور چین به حیث یک قدرت اقتصادی جهانی و تقابل استراتیژیک با روسیه، واشینگتن را در وضعیتی قرار داده که دیگر توان مدیریت همزمان چندین جبهه را ندارد. نظری پیشبینی کرد که امریکاییها برای جلوگیری از سقوط کامل در برابر نفوذ بینالمللی چین، مجبور خواهند بود نیروها و تمرکز خود را از غرب آسیا خارج کرده و به مناطق دیگر منتقل کنند.
راهکار خروج از بحرانهای منطقوی
از دیدگاه این مقام طالبان، کلید ثبات در غرب آسیا و آسیای مرکزی، کوتاه کردن دست قدرتهای فرامنطقوی است. وی معتقد است که کشورهای منطقه باید با اتکا به ظرفیتهای داخلی و همکاریهای چندجانبه، امنیت خود را تامین کنند. نظری رویکرد فعلی امریکا را زیادهخواهانه و مداخلهگرایانه توصیف کرد و افزود که هرگونه توافق یا آتشبس تحت نظارت واشینگتن، به دلیل نبود اراده جدی برای صلح، شکننده و ناپایدار خواهد بود.
تاثیر بر جیوپلتیک آسیای مرکزی
در بخش پایانی این گفتگو، نظری به پیوستگی امنیتی میان غرب آسیا و آسیای مرکزی اشاره کرد. وی تاکید کرد که کشورهای این حوزه بر اساس منافع ملی خود به این نتیجه رسیدهاند که حضور بیگانگان مانع اصلی دستیابی به توسعه انسانی و اقتصادی است. به گفته وی، عقبنشینی قطعی امریکا از منطقه، راه را برای شکلگیری یک نظم جدید منطقوی هموار میکند که در آن کشورهای همسایه بدون دخالت عوامل خارجی، به سمت ثبات پایدار حرکت خواهند کرد. این اظهارات در حالی مطرح میشود که کابل به دنبال تقویت پیوندهای اقتصادی با بلوکهای قدرت در شرق است.
