سازمان زنان برای افغانستان خواستار ایجاد روند سیاسی فراگیر با اشتراک مؤثر بانوان شد
سازمان زنان برای افغانستان در نامهای سرگشاده به سرمنشی سازمان ملل متحد و اعضای شورای امنیت، خواستار ایجاد یک روند سیاسی فراگیر و معتبر با اشتراک مؤثر زنان و همه جریانهای اجتماعی و سیاسی افغانستان شده است. این نامه همچنین بر افزایش نقش یوناما، تعین نماینده خاص سازمان ملل و تضمین حضور برابر زنان در روند سیاسی تأکید دارد…
سازمان زنان برای افغانستان با ارسال نامهای سرگشاده به سرمنشی سازمان ملل متحد و اعضای شورای امنیت، خواستار آغاز یک روند سیاسی معتبر، فراگیر و مبتنی بر اشتراک همه باشنده گان افغانستان شده است.
نامهای با اشتراک صدها زن افغانستان
این سازمان، اعلام کرد که این نامه پس از مشورت با ۳۰ سازمان و ۴۵۰ زن از داخل افغانستان تهیه شده و بازتابدهنده دیدگاههای مشترک جمعی از فعالان و کنشگران زن افغانستان است.
به گفته این نهاد، هدف از این اقدام، تقویت اشتراک زنان و سایر اقشار جامعه در تعین آینده سیاسی افغانستان است.
درخواست از یوناما برای گفتوگوی منظم با گروههای مختلف
در این نامه از هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) خواسته شده است سازوکاری منظم، هدفمند و پایدار برای گفتوگو با گروههای مختلف زنان، نیروهای دموکراتیک، نماینده گان جامعه مدنی و دیگر ذینفعان سیاسی، در داخل و خارج از افغانستان، ایجاد کند.
نویسندگان نامه تأکید کردهاند که این گفتوگوها باید بهصورت مستمر و مؤثر دنبال شود.
تأکید بر اشتراک واقعی زنان
امضاکننده گان نامه تصریح کردهاند که تعامل با زنان و جریانهای اجتماعی نباید صرفاً به نشستها و مشورتهای نمادین محدود شود، بلکه باید زمینه حضور واقعی، معنادار و تأثیرگذار آنان در تصمیمگیریها و شکلدهی آینده سیاسی افغانستان فراهم شود.
درخواست برای اجرای توصیههای سازمان ملل
در این نامه همچنین بر اجرای توصیههای ارزیابی مستقل سازمان ملل درباره افغانستان، تعین نماینده خاص این سازمان برای افغانستان، تدوین معیارهای مشخص برای ارزیابی پیشرفت روند سیاسی، افزایش شفافیت و پاسخگویی یوناما و تضمین حضور کامل و برابر زنان در تمامی مراحل روند سیاسی تأکید شده است.
تداوم نگرانیها درباره وضعیت زنان افغانستان
درخواست سازمان زنان برای افغانستان در شرایطی مطرح میشود که محدودیتهای اعمالشده بر حضور زنان در عرصههای سیاسی، آموزشی، اجتماعی و شغلی همچنان از مهمترین محورهای نگرانی نهادهای بینالمللی، سازمانهای حقوق بشری و فعالان حقوق زنان به شمار میرود.
