تراژدی ناتمام باقیمانده از جنگ؛ کودکان قربانیان اصلی انفجارها
دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد (یوناما) فاش کرد که ۸۰ درصد قربانیان انفجار ماین و مهمات باقیمانده از جنگ در افغانستان را کودکان تشکیل میدهند. این نهاد با ابراز نگرانی از وضعیت موجود، خواستار حمایت مالی فوری از سازمانهای ماینپاکی برای پاکسازی مناطق مسکونی و زمینهای بازی شد…
دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) با انتشار بیانیهای تازه، پرده از واقعیت هولناکی برداشته است که زندگی نسل آینده کشور را تهدید میکند. بر اساس دادههای این نهاد بینالمللی، اکثریت قریب به اتفاق قربانیان مواد انفجاری بهجا مانده از درگیریها، کودکان هستند. یافتههای یوناما نشان میدهد که ۸۰ درصد از افرادی که بر اثر انفجار ماین یا سرگلولههای منفجر ناشده دچار معلولیت شده یا جان خود را از دست میدهند، خردسالانی هستند که بدون آگاهی از خطر، در حین بازی یا جمعآوری فلزات کهنه با این اشیاء مرگبار تماس پیدا میکنند.
بحران در کمین؛ ماهانه ۶۰ کشته و زخمی
وضعیت آلودگی اراضی افغانستان به مهمات جنگی به مرحلهای رسیده است که طبق آمارهای نهادهای تخصصی، تلفات آن به یک روند ثابت و نگرانکننده تبدیل شده است. شهاب حکیمی، رئیس مؤسسه ماینپاکی (MDC)، پیش از این هشدار داده بود که ماهانه به طور میانگین ۶۰ شهروند افغانستان در پی حوادث مشابه قربانی میشوند. این ارقام نشاندهنده آن است که با وجود فروکش کردن شعلههای جنگ رسمی، میدانهای نبرد قدیمی همچنان به صورت بالقوه در حال گرفتن جان غیرنظامیان در مناطق روستایی و ولسوالیهای دورافتاده هستند.
بنبست مالی در پروژههای ماینپاکی
یکی از چالشهای اصلی در مسیر ریشهکن کردن این تهدید، کاهش چشمگیر حمایتهای مالی بینالمللی از نهادهای غیردولتی ماینپاکی است. یوناما در بیانیه خود به صراحت از جامعه جهانی و تمویلکنندگان خواست تا برای جلوگیری از معلولیت و مرگ کودکان، بودیجههای لازم را در اختیار سازمانهای فعال در این بخش قرار دهند. توقف یا کند شدن روند پاکسازی اراضی نه تنها جان ساکنان را به خطر میاندازد، بلکه مانع از بازگشت بیجاشدگان به خانههایشان و احیای زراعت در زمینهای آلوده میشود.
ضرورت آموزش و آگاهیدهی در مکاتب
کارشناسان معتقدند در کنار عملیات فزیکی ماینپاکی، نیاز مبرمی به برنامههای آموزشی گسترده برای خانوادهها و کودکان در مناطق پرخطر وجود دارد. با توجه به اینکه کودکان به دلیل کنجکاویهای کودکانه، بیشترین آسیبپذیری را دارند، ایجاد نقشههای دقیق از مناطق آلوده و نصب علائم هشداردهنده میتواند تا حد زیادی از وقوع فجایع انسانی جلوگیری کند. با این حال، تا زمانی که اراضی افغانستان به طور کامل از این میراث شوم پاک نشود، سایه مرگ بر سر کودکان این سرزمین باقی خواهد ماند.
