15 جوزا 1394 - همه اخبار

ادامه اعتصاب کاری معلمان در کابل

ادامه اعتصاب کاری معلمان در کابل

آموزگارانی که دست به اعتصاب کاری زده‌اند، می‌گویند با هفت یا هشت هزار افغانی به سختی نیازمندی‌های زندگی خود را فراهم می‌سازند.

اعتصاب کاری شمار زیادی از آموزگاران در کابل به چهارمین روز خود رسید. این آموزگاران می‌گویند که آنان نه از بهر مسائل سیاسی بل از برای رسیده‌گی به مشکلات‌شان از سوی حکومت به صنف‌های درسی حاضر نمی‌شوند و از حکومت می‌خواهند صدای خسته‌ی معلم را بشنوند.

 

در یک برنامه‌ی اعتراضی روز گذشته آموزگاران بیش از ۱۰ مکتب با گردآمدن در لیسهی حبیبیه در کابل هشدار داد که پس از این به هیچ کس اجازه نخواهند داد تا در زمان انتخابات از شعار خدمت به آموزگاران همچون تخته خیز استفاده کنند.

 

آموزگاران در کابل میگویند که چند روز میشود که به جای درس دادن تاریخ، جغرافیا، ریاضی و دیگر مضمونها میخواهند با اعتصاب به رهبران حکومت درس عملی سازی وعدهها را بدهند.

 

این آموزگاران هر کدام از دردهایی سخن میزنند که به باور خودشان بزرگان فارغ شده از این مکتبها نیز برایشان کاری نکردهاند.

 

میرعبداللطیف یکی آموزگاران لیسه حبیبه تصریح کرد: “تا زمانی که خواست‌های ما برآورده نشود، حتی اگر یک تا ده سال هم سپری شود ما به درس حاضر نمی‌شویم، بیایند ما را از کار منفک کنند اما ما از حق خود نمی‌گذریم. حکومت باید صدای خسته‌ی معلم را بشنود؛ درغیر آن ما بار دیگر حرکت‌های متفاوت‌تری برای گرفتن حق خود روی دست می‌گیریم.”

 

آموزگارانی که دست به اعتصاب کاری زده‌اند، می‌گویند با هفت یا هشت هزار افغانی به سختی نیازمندی‌های زندگی خود را فراهم می‌سازند، خانه ندارند و ناگزیرند تا پس از ختم درس مکتب به هر دری بکوبند تا شاید بتوانند لقمه نانی برای کودکانشان ببرند.

بیشتر بخوانید  آزادی 16 باشنده افغان از زندان‌های پاکستان

 

رمضان بشردوست نماینده‌ی مردم کابل در مجلس نماینده‌گان که روز گذشته به دیدار آموزگاران لیسه حبیبه رفته بود گفت که حکومت برای بلند بردن معاش و امتیازهای نماینده‌گان مجلس و دیگر کارها پول دارد اما زمانی که سخن از بلند بردن امتیازهای آموزگاران می‌شود، از بی پولی و نبود بودجه سخن می زند.

 

وی ادامه داد: “من به دوستان گفتم که نه به حکومت امید کنند نه به وکیل، نه به ع و غ و نه به وزیر. حتی وکیل‌هایی که اینجا پیش استادان می‌آیند، با موترهای لوکسی می‌آیند که معاش چهل ساله یک معلم پول یک موتر خورد آنها را درست کرده نمی‌تواند.”

 

مارینا از آموزگاران معترض هم گفت: “من خودم ۷هزار و ۴۰۰ افغانی معاش میگیرم که حتی همین معاش ۷هزار و ۵۰۰ افغانی نمیشود و ۵هزار کرایه خانه میدهم.”

 

شماری از اعضای جامعهی مدنی نیز با گرد آمدن در لیسه حبیبه، خواهان دادخواهی برای آموزگاران کشور شدند.

 

آموزگاران در کابل میگویند که ترفیع، افزایش معاش، توزیع زمین و کم شدن ساعات درسی از خواستهای اساسی آنان است که حکومت با وجود وعدههایی که در این باره داده به این مشکلات رسیدگی نکرده است.

 

اسدالله حنیفی بلخی وزیر معارف در معرفی برنامههای صد روز نخستاش گفت که این وزارت تلاش دارد تا از هر طریقی برای آموزگاران سهولت‌های لازم را فراهم آورد.

 

وی تصریح کرد: “این موارد را یادداشت کردیم به شورای وزیران ارائه کردیم و به رئیس جمهور هم این موضوع را رسانده‌ایم.”

 

آموزگاران می‌گویند که بیش از هر زمانی از سوی حکومت به فراموشی سپرده شده‌اند، آنان هشدار می‌دهند که حرکت بعدی‌شان دست زدن به اعتصاب غذایی خواهد بود که این کار می‌تواند معارف کشور را با خطر جدی روبرو بسازد.

بیشتر بخوانید  5 کشته در تیراندازی عساکر تاجکستانی به سوی باشنده گان افغان

 

 

همرسانی کنید!