بحران کمبود امکانات صحی در ولایات؛ جان بیماران در خطر است

کمبود تجهیزات و امکانات صحی در شفاخانه‌های افغانستان، جان بیماران را به خطر انداخته است. بیماران و کادر تداوی از این وضعیت نگران هستند.

بیماران افغان به دلیل کمبود امکانات صحی جان خود را در خطر می‌بینند

کمبود امکانات و تجهیزات طبی در مراکز تداویی ولایات دوردست افغانستان به یک بحران جدی تبدیل شده است. بیماران و کارمندان صحی در ولایت‌های پکتیا و ننگرهار نسبت به این وضعیت ابراز نگرانی کرده و هشدار می‌دهند که این مشکلات جان بیماران قابل تداوی را تهدید می‌کند.

باشندگان ولسوالی څمکنی در پکتیا و شهرک تورخم ننگرهار از نبود تجهیزات اولیه نظیر اکسیجن و دارو شکایت دارند. به گفته آنها، خانواده‌های کم‌درآمد ناچارند هزینه‌های بالای دارو را از بازار آزاد تهیه کنند و در مواقع اضطراری بیماران خود را به دیگر مناطق منتقل کنند.

تأثیر کمبود تجهیزات بر کادر تداوی و بیماران

داکتر زرغون شینواری، رئیس اتحادیهٔ داکتران در ولسوالی حصارک ننگرهار، بیان می‌کند که با وجود داکتران متخصص، نبود تجهیزات کافی و قطع برق در روزهای ابری، کار کادر تداوی را دشوار کرده است. به‌علاوه، این وضعیت را می‌توان در دیگر ولایات مانند غزنی، پکتیکا، بادغیس و هلمند نیز مشاهده کرد.

عدم پاسخگویی وزارت صحت عامه و هشدارها از متخصصان

سعی‌های رسانه‌ای برای دریافت نظرات وزارت صحت عامهٔ طالبان در این خصوص به نتیجه نرسیده و این وزارت هنوز به پرسش‌ها پاسخ نداده است. در حالی که پایتخت و چندین شهر بزرگ کشور از امکانات بهتری برخوردار هستند.

داکتر حنیف تسل از شفاخانهٔ تخصصی اطفال اندرا گاندی در کابل هشدار می‌دهد که نبود تجهیزات حیاتی مانند دستگاه‌های تنفس مصنوعی و بخش مراقبت‌های ویژه جان بیماران نجات‌پذیر را به خطر می‌اندازد.

افت کمک‌های خارجی و فشار بر نظام تداویی افغانستان

سازمان جهانی صحت (WHO) در گزارشی که در ماه حوت ۱۴۰۴ منتشر شد، تأکید کرد که کاهش کمک‌های خارجی فشار سنگینی بر نظام تداویی آسیب‌پذیر افغانستان وارد کرده است. همچنین، گروه هماهنگی امور صحی پیشتر هشدار داده بود که کسری بودجه منجر به تعطیلی دست‌کم ۴۲۲ مرکز صحی اولیه در سال ۱۴۰۴ خواهد شد و بیش از سه میلیون نفر از خدمات تداویی محروم خواهند شد.