بخش زنان سازمان ملل هشدار داده است که ادامه محدودیتها بر آموزش زنان و دختران، دسترسی ۲۲ میلیون نفر به خدمات صحی را تهدید میکند.
بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) به تازگی اعلام کرده است که تداوم محدودیتهای سختگیرانه بر آموزش زنان و دختران در رشتههای طبی، میتواند دسترسی حدود ۲۲ میلیون زن و دختر افغان را به خدمات صحی با خطرات جدی روبرو کند. «سوفیا کالتورپ»، رئیس بخش اقدام بشردوستانه این نهاد، در سفر اخیر خود به افغانستان نگرانی عمیق خود را از وضعیت موجود مطرح کرد.
او تأکید کرد که حذف تدریجی کادرهای صحی زن و مسدود شدن دروازههای انستیتوتهای طبی و پوهنتونها به روی دختران، نظام صحت و تداوی افغانستان را با کمبود شدید کارکنان زن مواجه کرده و این مسأله جان میلیونها زن و طفل را در خطر قرار داده است. کالتورپ همچنین خاطرنشان کرد که محروم کردن دختران از تحصیلات، نه تنها آینده نسل جوان را تحت تأثیر قرار میدهد بلکه آنها را در معرض خطر ازدواجهای اجباری در سنین پایین قرار میدهد و به افزایش مرگومیر مادران در هنگام زایمان منجر میشود.
بحران خدمات صحی برای زنان و دختران افغان افزایش مییابد
گزارشهای دریافتی از ولایتهای مختلف افغانستان نیز عمق این بحران را تأیید میکند. «زرمینه»، زن ۳۴ سالهای از یکی از مناطق روستایی، گفت که در محل سکونت آنها هیچ داکتر زن و قابلۀ مسلکی وجود ندارد و مراکز تداویی نیز به حالت تعطیلی درآمدهاند. او افزود که به دلیل فقر و محدودیتهای حرکتی، خانوادهها قادر به انتقال بیماران به شهرها نیستند.
در ولایت تخار، بانوئی که به دلیل مسائل امنیتی مایل به ذکر نامش نیست، از عدم خدمات اولیه صحی شکایت کرد و گفت که زنان بیمار مجبورند مسافتهای طولانی را پیاده طی کنند تا به مراکز تداویی برسند. همچنین، «الهام»، یکی از باشندگان ولسوالی گیرو در ولایت غزنی، وضعیت صحی را وخیم توصیف کرده و گفت: «در ولسوالی ما هیچ کلینیک صحی، داکتر زن، و یا نرس وجود ندارد؛ به همین دلیل بسیاری از زنان باردار در خانه زایمان میکنند و مواردی وجود داشته که بیماران در حین انتقال به شفاخانه جان خود را از دست دادهاند.»
این بحران در حالی رخ میدهد که «سوزان فرگوسن»، نمایندۀ ویژه بخش زنان سازمان ملل در افغانستان، پیشتر اعلام کرده بود که در سال جاری میلادی، نزدیک به ۳۰۰ مرکز تداویی در سراسر کشور تعطیل یا فعالیت آنها متوقف شده است. این وضعیت به قطع دسترسی بیش از یک میلیون زن و دختر به خدمات صحی منجر گردیده است.
از زمان بازگشت طالبان به قدرت در اسد ۱۴۰۰، بیش از ۱۰۰ فرمان محدودکننده صادر شده که حقوق ابتدایی زنان و دختران افغان را زیر پا گذاشته است. حکومت سرپرست طالبان مدعی است که حقوق زنان را مطابق شریعت اسلامی تأمین میکند، اما محدودیتهای شدیدی مانند ممنوعیت آموزش دختران بالای صنف ششم و بستن پوهنتونها، افغانستان را با یک بحران انسانی و صحی جدی مواجه ساخته است.
