سیاستمداران پاکستانی به اظهارات سرپرست سفارت ایران در کابل درباره رشد تجارت با افغانستان واکنش نشان دادند و خواستار بازگشایی مرزها شدند.
واکنش سیاستمداران پاکستانی به اظهارات ایران
اظهارات علیرضا بیکدلی، سرپرست سفارت ایران در کابل درباره رشد حجم تجارت میان ایران و افغانستان به ۴ میلیارد دالر و هدفگذاری برای رسیدن به ۱۰ میلیارد دالر، با واکنش برخی سیاستمداران پاکستانی مواجه شد. افراسیاب ختک، سناتور پیشین و رئیس حزب عوامی ملی پاکستان، در این زمینه بیان کرد که تجارت بینالمللی به مانند یک دریا است و در صورت مسدود شدن یک مسیر، همیشه راههای دیگری برای ادامه جریان آن وجود خواهد داشت.
ختک ضمن تأکید بر این نکته، گفت کشورهای مختلف همواره گزینههای دیگری برای ارتقای روابط اقتصادی خود دارند و محدودیتها نمیتوانند مانع شکلگیری مسیرهای جدید همکاری شوند.
تأثیرات قطع تجارت بر پاکستان
این اظهارات در شرایطی بیان شد که از زمان مسدود شدن گذرگاههای مرزی افغانستان و پاکستان در میزان سال گذشته، تجارت میان دو کشور متوقف گردیده و فعالان اقتصادی و سیاستمداران پاکستانی خواستار بازگشایی مرزها و از سرگیری فعالیتهای تجاری هستند. مشاهد حسین سید، سناتور پیشین و رئیس کمیته روابط خارجی مشرانو جرگه پاکستان، به انتقاد از قطع تجارت بهعنوان یک اقدام تنبیهی پرداخت و گفت که این رویکرد نتیجه معکوس داشته است.
وی افزود که این سیاست به منافع پاکستان آسیب میزند زیرا تاجران این کشور از کاهش مبادلات و بسته شدن مسیرهای اقتصادی با افغانستان متضرر شدهاند. این در حالی است که پیش از این، چهرههای سیاسی و نمایندگان بخش خصوصی نیز بر ضرورت بازگشایی مسیرهای تجاری تأکید کردهاند.
نگرانیها درباره آینده تجارت منطقهای
اتحادیههای تجاری و فعالان اقتصادی در پاکستان نسبت به ضررهای ناشی از بسته ماندن مرزها هشدار داده و بر ضرورت ازسرگیری تجارت و ترانزیت میان دو کشور تأکید کردهاند. همچنین، برخی سیاستمداران پاکستانی خواستار گفتگوی مستقیم برای حل اختلافات و بازگشایی گذرگاههای تجاری شدهاند تا به وضعیت معیشتی جوامع سرحدی آسیبی نرسد.
این واکنشها درحالی مطرح شده است که تلاشها برای تقویت همکاریهای اقتصادی و زیرساختی میان ایران و افغانستان افزایش یافته و نگرانیها درباره کاهش نقش پاکستان در تجارت منطقهای نیز رو به فزونی است. منتقدان پاکستانی بر این باورند که سیاستهای محدودکننده تجاری میتواند به تقویت مسیرهای جایگزین برای تجارت افغانستان با کشورهای دیگر، از جمله ایران و کشورهای آسیای مرکزی، منجر شود.
