آپارتاید جنسیتی طالبان؛ حذف زنان از خدمات صحی و تأثیر آن بر سلامت جامعه

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد به تازه گی هشدار داده است که حدود ۱۵ هزار زن و دختر در افغانستان با عارضه دردناک فیستول ولادی دست و پنجه نرم میکنند. نگرانکنندهتر اینکه روند تداوی این مریضی به طور کامل متوقف شده و این وضعیت تهدیدی جدی برای سلامت زنان در کشور ایجاد کرده است…
افزایش آمار فیستول ولادی در افغانستان و چالشهای ناشی از آن
بر اساس گزارش صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA)، به مناسبت روز جهانی پایان دادن به فیستول ولادی، تقریباً ۱۵ هزار زن و دختر در افغانستان به این عارضه مبتلا هستند. این کشور در رتبه پنجم جهانی از نظر شیوع این مریضی قرار دارد که زنگ خطری جدی برای سلامت زنان به شمار میآید.
خطرات و عواقب ناشی از فیستول ولادی
فیستول ولادی به حیث یکی از جدیترین عوارض ناشی از ولادت سخت شناخته میشود. این عارضه ممکن است منجر به ایجاد سوراخ غیرطبیعی بین کانال ولادت و راستروده شود. عوارض آن شامل عفونت، خونریزی شدید و در موارد شدیدتر میتواند به بیهوشی طولانی، ناباروری و مشکلات جدی جسمی و روانی منجر گردد.
فاجعه خاموش: انزوا و تبعیض اجتماعی
داکتر نفیسه صاحک، مقام مسئول حوزه صحت عامه، این وضعیت را یک فاجعه خاموش توصیف کرده و به خطرات انزوا و تبعیض اجتماعی در میان مبتلایان اشاره کرده است. بسیاری از این زنان فقط از دردهای جسمی رنج نمیبرند، بلکه با مشکلات اجتماعی و خانوادگی نیز مواجه هستند.
متوقف شدن روند تداوی و نگرانیهای بینالمللی
وزارت صحت عامه طالبان اعلام کرده است که تمامی روندهای صحی فیستول ولادی در افغانستان بهطور کامل متوقف شده است. این موضوع نگرانیهای شدیدی را برای نهادهای بینالمللی ایجاد کرده است. بر پایه آمار موجود، هر سال حدود ۱۵۰۰ زن در گروه سنی ۱۵ تا ۴۹ سال به این عارضه دچار میشوند.
دلایل تشدید بحران و محدودیتهای دسترسی به خدمات صحی
کارشناسان سازمان ملل بر این باورند که ریشه تشدید این بحران به محدودیتهای جدیدی که بر زنان تحمیل شده مربوط میشود. ممنوعیت تحصیل زنان در رشتههای طب، اجبار به حضور محرم برای مراجعه به مراکز صحی و توقف برنامههای حمایوی، همگی دسترسی به خدمات صحی را به شدت محدود کردهاند.
نقض حقوق بشر و تهدید جدی برای توسعه افغانستان
سازمانهای حقوق بشری و بینالمللی این سیاستها را معادل آپارتاید جنسیتی به شمار میآورند و تأکید دارند که حذف زنان از تحصیلات، اشتغال و خدمات صحی تنها نقض حقوق بشر نیست، بلکه روند توسعه و بازسازی افغانستان را نیز به شکلی جدی تضعیف میکند.




